ΤΑ ΜΠΛΟΚΙΑ

Ειδήσεις και αναλύσεις από τη Λέσβο και την Ελλάδα με αριστερή ματιά!

Πολιτική

Τα διλήμματα των αυτοδιοικητικών εκλογών

Η συζήτηση για τις επερχόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές έχει ήδη ξεκινήσει. «Ονόματα», νέα και παλιά, έχουν αρχίσει να πέφτουν «πάνω στο τραπέζι», υποψήφιοι αυτοπροτείνονται, καταστρώνονται σενάρια και υποθέσεις. Αυτό όμως που, τουλάχιστον προς το παρόν, δεν φαίνεται να μπαίνει στη συζήτηση, είναι  το (ή τα) διακυβεύματα αυτών των, επερχόμενων, αυτοδιοικητικών εκλογών.

Οι εκλογές, όπως “άλλωστε κάθε εκλογές σε κάθε επίπεδο, τοπικό, δημοτικό ή εθνικό, σε τελική ανάλυση, δεν είναι αποκλειστικά και μόνο ζήτημα επιλογής προσώπων. Αυτά τα πρόσωπα θα πρέπει να υλοποιήσουν συγκεκριμένες πολιτικές, να εκπροσωπήσουν συγκεκριμένα συμφέροντα, συγκεκριμένων ομάδων μιας κοινωνίας.

Στις εκλογές (και στις αυτοδιοικητικές) υπάρχουν (ή πρέπει να υπάρχουν) συγκεκριμένα προγράμματα, στην βάση των οποίων συγκροτούνται ή πρέπει να συγκροτούνται τα ψηφοδέλτια, αναπτύσσεται ο τοπικός διάλογος και σε τελική ανάλυση επιλέγει ο πολίτης.

Πολύ περισσότερο με τις αλλαγές που έφερε ο Κλεισθένης, και την μεγάλη τομή της απλής αναλογικής «το πρόγραμμα» θα είναι η αναγκαία και υποχρεωτική βάση, πάνω στην οποία θα συγκροτηθούν οι συμμαχίες και οι πλειοψηφίες που ουσιαστικά θα διοικήσουν τους δήμους και την περιφέρεια.

Οσο και αν στον, μέχρι τώρα, δημόσιο λόγο, οι διάφοροι, αυτόκλητοι και μη, υποψήφιοι, δεν έχουν εκφράσει «προγραμματικό λόγο» και άρα δεν είναι εμφανή τα σημεία διαφοροποίησης μεταξύ τους, εν΄τούτοις  υπάρχουν συγκεκριμένης «διαιρετικές τομές».

Πάνω σε αυτές υποχρεωτικά, ο κάθε ένας θα δώσει την μάχη του, μπροστά στις επερχόμενες εκλογές. Με άλλα λόγια, πάνω σε αυτές θα συγκροτηθούν τα προγράμματα,  τα ψηφοδέλτια, αλλά και τα διλήμματα των επερχόμενων εκλογών.

Τα διλήμματα που είναι υπαρκτά

Πρώτη διαιρετική τομή: Η μεταρρύθμιση του Κλεισθένη και οι νέες ευκαιρίες της αυτοδιοίκησης.

Ο Κλεισθένης, φέρνει μεγάλες αλλαγές στην αυτοδιοίκηση. Η απλή αναλογική στους δήμους και τις περιφέρειες οι αυξημένες αρμοδιότητες των δήμων, η ουσιαστική ανασυγκρότηση των κοινοτήτων, οι αυξημένοι πόροι από το ΠΔΕ και στη Λέσβου, η δημιουργία του νέου δήμου στο δυτικό τμήμα του νησιού είναι τα βασικά χαρακτηριστικά του.

Δεν είναι όμως όλοι σύμφωνοι με αυτό το νέο τοπίο και τις αλλαγές που φέρνει ο Κλεισθένης. Αυτό άλλωστε εκφράστηκε και στον δημόσιο λόγο και όταν χρειάστηκε και στο δημοτικό, αλλά και στο περιφερειακό συμβούλιο. Υπήρξαν αρκετοί που μίλησαν για «ακυβερνησία»  που θα φέρει η απλή αναλογική, υπάρχουν αρκετοί που δεν θέλουν τον νέο ρόλο των κοινοτήτων, ακόμα και την διάσπαση. Πολλοί από αυτούς, «φιγουράρουν» ανάμεσα στα ονόματα που προβάλλονται τώρα, ως «υποψήφιοι».

Η στήριξη των μεταρρυθμίσεων του Κλεισθένη, η συγκρότηση των δήμων και της περιφέρειας, σε νέα δημοκρατική βάση, οι προγραμματικές συγκλίσεις και η δημιουργία «λειτουργικών πλειοψηφιών» μέσα στα κοινοτικά, δημοτικά και στο περιφερειακό συμβούλιο,  με άλλα λόγια ή δημοκρατία στην αυτοδιοίκηση, είναι η πρώτη τομή, που, υποχρεωτικά θα ξεχωρίσει τα δύο «μπλόκ»που θα συγκροτηθούν μπροστά στις αυτοδιοικητικές εκλογές.

Το δίλημμα είναι απλό: Υπερ ή κατά της μεταρρύθμισης του Κλεισθένη;

Δεύτερη διαιρετική τομή: Η αξιοποίηση των νέων δυνατοτήτων για τους πολλούς ή για τους λίγους;

Τα τελευταία χρόνια, παρά την οικονομική κρίση, τόσο στη Λέσβο, όσο και στην Περιφέρεια Β. Αιγαίου, έχουν συσσωρευτεί μια σειρά από νέες (και όχι μόνο οικονομικές) δυνατότητες:

Εχουν εξασφαλιστεί σημαντικότατοι οικονομικοί πόροι, όπως είναι ο διπλασιασμός των πόρων του επόμενου ΠΕΠ, το Ειδικό Αναπτυξιακό, Ενισχυμένο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, το Μεταφορικό ισοδύναμο , η διατήρηση του μειωμένου ΦΠΑ, οι υποδομές που βελτιώνονται συνεχώς και έχουν δημιουργηθεί και μια σειρά από νέα θεσμικά εργαλεία (αναπτυξιακός νόμος, πρόγραμμα του ΕΣΠΑ που ταιριάζουν με την παραγωγική φυσιογνωμία του νησιού, νέος νόμος για τους συνεταιρισμούς, νόμος για την Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία, ενεργειακοί συνεταιρισμοί, επιτάχυνση των διαδικασιών ίδρυσης των επιχειρήσεων είναι μόνο μερικά από τα χαρακτηριστικά τού νέου θεσμικού περιβάλλοντος.)

Το δίλημμα είναι εμφανές: Με ποιόν τρόπο και σε ποια κατεύθυνση θα αξιοποιηθούν αυτές, οι νέες, δυνατότητες; Σε ποια κατεύθυνση και με ποιο τρόπο και από ποιους, θα γίνει ο σχεδιασμός του νέου, υπερδιπλάσιου ΠΕΠ;

Πως, τελικά, θα σχεδιαστεί το νέο, αναπτυξιακό τοπίο, στη Λέσβο και συνολικά στο Β. Αιγαίο, έτσι ώστε η νέα αναπτυξιακή πορεία τους να είναι για τους πολλούς, για την πλειοψηφία δηλαδή των κάτοικων του νησιού και των νησιών;

Τρίτη διαιρετική τομή: Η αλληλεγγύη απέναντι στην ανασφάλεια και την ντροπή.

Είναι προφανές ότι «το προσφυγικό» και οι πιέσεις που δέχονται τα νησιά μας και οι κάτοικοι τους, θα έχουν σημαντικό ρόλο στην τοπική εκλογική ατζέντα.

Ηδη, έχουν εμφανιστεί τοπικές δυνάμεις που το βασικό τους σύνθημα και προσανατολισμός είναι η εκμετάλλευση «του προσφυγικού» με σκοπό την πολιτική τους παρουσία και επικράτηση.

Το διλήμματα εδώ είναι εξίσου σαφή: Με ποιο τρόπο οι νέες δημοτικές και περιφερειακές αρχές, θα συμβάλλουν, έτσι ώστε η διαχείριση της προσφυγικής κρίσης, που είναι υπαρκτή και θα υπάρχει και για τα επόμενα πολλά χρόνια, θα γίνεται με τέτοιο τρόπο που θα μας κάνει  και πάλι, περήφανους; 

Που θα μας κάνουν να νοιώθουμε ασφάλεια αλλά και να μην νοιώθουμε ντροπή;  Γιατί οι συνθήκες παραμονής χιλιάδων συνανθρώπων μας μέσα στα κέντρα είναι φυσιολογικό να μεταφέρουν συναισθήματα ανασφάλειας στους πολίτες που βρίσκονται έξω από αυτά, όπως επίσης σε όλους τους πολίτες, μόνο συναισθήματα ντροπής, μπορούν να προκαλούν, αρκετές φορές οι συνθήκες διαβίωσης  των συνανθρώπων μας, μέσα σε αυτά.

Τέταρτη διαιρετική τομή: Οι νέες υγιείς τοπικές δυνάμεις απέναντι στον ρεβανσισμό της τοπικής διαπλοκής

Είναι γνωστό σε όλους και σε όλες, ότι οι κοινότητες, οι δήμοι αλλά και οι περιφέρειες, ήταν για πολλά χρόνια ¨φυτώρια» και εκκολαπτήρια της τοπικής, μικρής ή μεγάλης διαπλοκής.  Αυτές είναι οι δυνάμεις της τοπικής συντήρησης.

Τους ξέρουμε και τους βλέπουμε να κινούνται. Μέχρι στιγμής το μόνο που έχουν εκφράσει είναι η άρνησή τους να αξιοποιήσουν τις νέες δυνατότητες, αλλά και η αντίθεσή τους σε κάθε μεταρρύθμιση, με ποιο χαρακτηριστική αυτή του Κλεισθένη.

Το «συνθετικό υλικό» που τους ενώνει και που είναι ταυτόχρονα παράγοντας ανταγωνισμών μεταξύ τους, είναι το «προσφυγικό». Το έχουν ανάγει στο μόνο και μοναδικό θέμα στην ατζέντα τους, με μεγάλα λόγια, δήθεν «πατριωτικά», προσπαθώντας έτσι να κερδίσουν από τους φόβους, τις αγωνίες, τις ανησυχίες και τις πιέσεις που δέχεται ένα σημαντικό τμήμα του πληθυσμού από τις ροές.

Παλιοί και νέοι κομματάρχες, αυτοπροτεινόμενοι υποψήφιοι περιφερειάρχες, δήμαρχοι και κοινοτάρχες, η ΝΟΔΕ και οι ακραίοι δεξιοί, πούροι ακροδεξιοί, σεξιστές, ξενοφοβικοί, αυτοδιοικητικά φαντάσματα του παρελθόντος, ένα μείγμα που έχει ξαναβγεί στο προσκήνιο με μόνο στόχο να αναπαράγει τον εαυτό της.

Το δίλημμα και εδώ είναι σαφές: Θα δώσει η τοπική κοινωνία χώρο, σε αυτούς τους ανθρώπους που έρχονται από το παρελθόν, να διεκδικήσουν, για ακόμα μία φορά, ρόλο;