ΤΑ ΜΠΛΟΚΙΑ

Ειδήσεις και αναλύσεις από τη Λέσβο και την Ελλάδα με αριστερή ματιά!

Δεύτερο Θέμα Τόπος

Ο δρόμος είχε τη δική του ιστορία.

Η φωτογραφία είναι από τη διαδικτυακή σελίδα Lesvosoldies Lesvosoldiesgr – https://www.facebook.com/groups/1853721364906201/user/100008232977235
Να τα ξαναπούμε λοιπόν.
Από αριστερά. Το σπίτι του Λάμπρου και της Μαρίας Γιολδάση. Γιος τους ο Ζαχαρίας Γιολδάσης, γνωστός Μυτιληνιός. Δίπλα ακριβώς στη γωνία, το σπίτι του Γούτου, εγκαταλελειμένο σήμερα. Παιδιά του, η Μερόπη, ο Τάσος και η Λόπη. Δεξιά στη γωνία Σκρα και Τζ. Αριστάρχου, η αρχοντική οικία Κουρτζή. Στα χρόνια της δικτατορίας του Μεταξά, φιλοξενήθηκε ο Βασιλιάς Γεώργιος ο Β”. Στη συνέχεια, η προικώα οικία ( αρχοντικό) του γιατρού Γ. Χιωτέλλη, από τη γυναίκα του, την Μαρικούλα το γένος Κούμπα. Παιδιά τους, η Νταίζη κι ο Μιχάλης. Στη γωνία, κι αφού περάσουμε για λίγο το δρόμο που ανεβαίνει στο Κιόσκι, την 8ης Νοεμβρίου, το σπίτι της Παιδαγωγού Βουγάτσου, γνωστής κήνσορος της ηθικής και της τάξης στο Παρθεναγωγείο της Μυτιλήνης.
Γράφει γι” αυτήν σχετικά ο πατέρας μου, στο βιβλίο του ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ ΚΙ ΕΓΩ: Σταχυολογώ, μέρος από την όλη περιγραφή της. » Και θυμήθηκα το » Ανώτερον Παρθενα-γωγείον» των μέσων και τελευταίων χρόνων, του πρώτου τετάρτου του αιώνος, όπου το κατηύγαζεν η χρηστομάθεια της Μανδάμ Βουγάτσου και φάνταζε τότε σε μας στα νεανικά μας χρόνια, σαν απολίθωμα καθυστερημένης νοοτροπίας ξεπερασμένων εποχών! Διότι η Μανδάμ Βουγάτσου ήτον Κέρβερος ανελέητος και Κήνσωρ της Ηθικής τάξεως των παρθενικών αιδοίων και ορμεμφύτων των μαθητριών! Ελάμβανε αυστηρά μέτρα. Φουφούλες ως κάτω από τον αστάγαλο. Μαλλιά ίσια με πλατειά κορδέλλα και βρουλλίδες, με πλατειά λουρίδα κάμποτο, σφιχτά δεμένο το ιλιγγιώδες στήθος, διά να μην προκαλεί το….αρσενικό μάτι. Εμείς οι παίδες του Γυμνασίου, που….οι «οικείοι» ενδοκρινείς αδένες «σπάργωναν» εξ ακαταλήπτων επιθυμιών, σαλτέρναμε από τα ψηλά ντουβάρια της Σχολής, μπας και δούμε τίποτις μπατζάκι. Επί ματαίω όμως. Και συνεχίζει, «…………………Αλλά, του θηλυκού Κέρβερου, της Βουγάτσου, με το πελώριον στηθαίον της, σαν μαξιλάρι παραγεμισμένο με πλαδαρά βυζιά, την σφικτήν διά κορσέ οσφύν και τον πεταγμένον έξω μέγαν κώλον της, όχι μόνον το ….φαιόν εφηβαίον της δεν ίδρωνε, αλλ” ούτε και το αυτί της. Προ παντός τα χρηστά ήθη, άσπιλα και αμόλυντα κι άπλυτο το» πουτί» να…χνωτά. Η ίδια βέβαια δεν είχε νιώσει την χαρά της ζωής στα ερεβώδη σκέλια της!» Αυτά τα ολίγα διά την Μανδάμ Βουγάτσου. Μετά την κατοχή, στο σπίτι αυτό έμενε η οικογένεια του Διευθυντή του Δημόσιου Ταμείου Κιρμιτζάκη. Στη συνέχεια ο ακτινολόγος γιατρός Πάνος Δημητριάδης. Λίγο παρακάτω η οικία του καθηγητή και σπουδαίου φιλολόγου, της γνωστής οικογένειας των Βερναρδάκηδων, Δημητρίου Βερναρδάκη. Παιδιά του ο Γρηγόρης κι ο Παναγιώτης. Κάηκε κι αυτό.Και λίγο πιο κάτω, το σπίτι του Αλφόνσου Δελή. Παλιότερα, σ” ένα από τα εν συνεχεία σπίτια, έμενε ο Δημητρός Μητρέλιας, δίδυμος αδελφός του Προέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας Χαριλή Μητρέλια.Το τελευταίο σπίτι, (παράγκα), ήταν το σπίτι του Μπούμπα. Ο Μπούμπας είχε, στο πίσω μέρος της χαμοκέλας του, έναν περιφραγμένο χώρο για τις κατσίκες του, τις οποίες αρχές του καλοκαιριού επισκέπτονταν, ο τράγος του Τσιβγούλη, ( αυτός έμενε στο κτίριο του παλιού Συντάγματος, που βρίσκονταν στην αρχή του δρόμου για το Κάστρο) για να τις » αλλάξει». Θυμάμαι, ότι περνούσε από το δρόμο του σπιτιού μας και δεν ξέρω το γιατί, αφού μπορούσε να πάει απο το Κιόσκι. Το λέω αυτό γιατί ο δρόμος μας, από το πέρασμα του, » φρικιούσε» απο την φρικαλέα οσμή, που ανέδιδαν οι χυμώδεις όρχεις του, την όχι και τόση ευχάριστη για τους λεπτούς ρώθωνες μας. Παιδιά του Ο Στρατής, η Ραλλού, του Ριφλέλ” ( Εριφύλη) και ο “Αγγελος, με το παρατσούκλι, μοδίστρα ή Μό. Τού είχαμε βγάλει και τραγουδάκι, που τραγουδούσαμε τα παιδιά του Κιοσκιού εν χορώ, για να τον πειράξουμε. » Μουβό, κισκαλότα, μπαμ μπουμ, τα κουρίτσια μουδίστρα κουπρίτ». Άντε βρες, τι θέλαμε να πούμε!! Η συμπλήρωση, από άλλους γνώστες της περιοχής, στα όσα έγραψα, πλέον ή αναγκαία!.