ΤΑ ΜΠΛΟΚΙΑ

Ειδήσεις και αναλύσεις από τη Λέσβο και την Ελλάδα με αριστερή ματιά!

Τόπος

Ο Υπερρεαλισμός, ο Ντόρρος, ο Ντορής κι ο Γιαννακός

Με αφορμή τα όσα άστοχα έγραψε ο κ. Ζήρας.

ΖΗΡΕΙΑΔΑ….

Πριν από καιρό, λόγω εξαντλήσεως, του βιβλίου του πατέρα μου » Γιάννη Αλύτη. ΠΟΙΗΜΑΤΑ 1937-1977″ σκέφτηκα να κάνω μια ανθολόγηση στίχων του και μαζί και μ” ένα προλογικό σημείωμα, να τα αναρτήσω στο διαδίκτυο, στέλνοντας τα παράλληλα, σε φίλους και γνωστούς, αλλά και σε μερικούς ποιητές και κριτικούς της λογοτεχνίας μας, παρ” όλο που ήξερα εκ των προτέρων, ότι λόγω της ιδιαίτερης » ευγένειας», που τους χαρακτηρίζει (γαϊδουριάς το ακριβέστερον) θα τα αγνοούσαν. Ο μόνος που απάντησε, αλλά με ανεπαίσθητη  αναφορά στην ποίηση του, ήταν ο κ.Αλέξης Ζήρας. Αντίθετα μίλησε, μάλλον απαξιωτικά, για τον σουρρεαλισμό και μπερδεύοντας, πρόσωπα και χρονολογίες, έκανε (;) αναφορά στο κείμενο της κ. Δανιήλ, που στο μεταξύ είχε δημοσιευθεί στο ηλεκτρονικό περιοδικο ΦΡΕΑΡ. Αλλά με την οίηση της » αυθεντίας»  και της ορφνώδους αμάθειας του, αποφάνθηκε ότι βρίθει λαθών, χωρίς όμως να κάνει και  τον κόπο να μας γράψει, ποια είν” αυτά τα λάθη, να τα μάθουμε κι εμείς και να τα διορθώσουμε.

Έτσι γεννήθηκε τούτη η περίεργη, ας την πούμε έτσι, οιονεί αλληλογραφία, στην οποία και κατέφυγα,  για να υπερασπισθώ (ως όφειλα) το κύρος και την ορθότητα των απόψεων της κ. Δανιήλ και βέβαια να πω,  ποιος τελικά  κάνει λάθος. Θα έλεγα μάλιστα ότι δεν ήταν μονάχα ένα απλό λάθος του » έγκριτου» κατά τα άλλα κριτικού της λογοτεχνίας μας. Ήταν πρωτίστως η άγνοια του πάνω στο συγκεκριμένο θέμα, αφού το μπέρδεμα των κοινών ονομάτων, δύο κατά σύμπτωση ελλήνων λογοτεχνών ( με κοινό όνομα και επίθετο, Κίμων Μιχαηλίδης) τον παρέσυρε σε μια λαθεμένη ερμηνεία, που ακόμα και τώρα, που την τεκμηρίωσα με ατράνταχτα στοιχεία, δεν λέει να το παραδεχτεί και επιμένει να γράφει, αυτό το κατ” εξακολούθησιν εγωπαθές……»βρίθει λαθών» και νομίζει  – κατά Καβάφην –  ότι » μας εκμηδένισεν …με το κατέγνων του, ο γελοιωδέστατος».

Τα γράφω αυτά, γιατί ενώ, με πολλήν ευγένεια, του δόθηκε η ευκαιρία να διορθώσει το λάθος του, στέλνοντας του και την δεύτερη επιστολή τού συντοπίτη μου Κίμωνα Μιχαηλίδη, στα Νεοελληνικά Γράμματα, του Δ. Φωτιάδη, την αγνόησε επιδεικτικά εμμένων στην αυτάρεσκη άγνοια του, και ως άλλος » ανίδεος Αντιοχεύς – εξακολουθεί – διαβάζει…..μόνον Εμονίδην!»

Αλλά γιατί να εκπλήσσομαι. Στη χώρα που ζούμε,  έτσι γίνονται όλα!

Βάσος Ι. Βόμβας.

Ιούνιος του 2021.

 

Βάσο μου

Αυτός επιμένει στο «βρίθει λαθών». δεν θέλει να παραδεχτεί τίποτα ούτε να ξαναδιαβάσει… επιμένει στο δικό του αλάθητο…

Δεν πειράζει μην του ξαναπαντήσεις, δεν αξίζει τον κόπο «ου με πείσεις καν με πείσης»

Καλημέρα σου 

Α. ΔΑΝΙΗΛ.

 

ΟΦΕΙΛΟΜΕΝΗ  ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Στον κ. Αλέξη Ζήρα.

 

Μετά την έκταση που πήρε η αλληλογαφία μας, στην οποία θίχτηκαν  ποικίλα θέματα ( από συγκεκριμένα έως άσχετα, και  που βέβαια ξεφεύγουν κατά πολύ από το αρχικό θέμα), φρόνιμο θα ήταν, να μπουν τελικά όλα σε μια σειρά, τέτοια,  που να δίνει και τις ανάλογες απαντήσεις, αφού η όλη συζήτηση μοιραία άγγιξε και άλλα πρόσωπα, των οποίων τη γνώμη, οφείλω να υπερασπιστώ και την οποία εγώ, ο μη ειδικός, κρίνω,  ότι είναι πέρα για πέρα σωστή κι ότι το λάθος είναι δικό σας.

Η κυρία Δανιήλ, των έξοχων πάντα κειμένων και  κριτικών μελετών, βασίζεται σε πηγές έγκυρες και απόλυτα τεκμηριωμένες, εν προκειμένω όταν καταπιάστηκε και έγραψε » Ο ΥΠΕΡΡΕΑΛΙΣΜΟΣ Ο ΝΤΟΡΡΟΣ, Ο ΝΤΟΡΗΣ ΚΙ Ο ΓΙΑΝΝΑΚΟΣ – ΜΙΚΡΕΣ “Η ΜΕΓΑΛΕΣ ΠΑΡΑΛΕΙΨΕΙΣ-ΥΠΕΝΘΥΜΙΣΕΙΣ» στηρίχτηκε και στην επιστολή,  που είχε στείλει, ο Λέσβιος Φιλόλογος, με μεγάλο  κύρος στους λογοτεχνικούς κύκλους των Αθηνών (τότε η Λέσβος δεν είχε τίποτα να ζηλέψει από την Αθήνα) Κίμων Μιχαηλίδης έγκυρος κριτικός της Λογοτεχνίας μας, αλλά και συγγραφέας λογοτεχνικών κειμένων και μελετών έξοχης γραφής, που είχε στείλει στο περιοδικό ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΑ  ΓΡΑΜΜΑΤΑ του Δ.Φωτιάδη (Περ. Β, αριθμ. 144, 2 Σεπ. 1939, σελ. 14) Την επιστολή αυτή αξίζει να την διαβάσετε γιατί περιέχει πολλά στοιχεία , ειδικά για τον Θ. Ντόρρο, τον οποίο ο ελληνιστής Ανδρέας Μιραμπέλ, ξεχωρίζει για το έργο του και τον θεωρεί ως τον πρώτο σουρρεαλιστή ποιητή στην Ελλάδα.

 “Οσο για τον άλλον,  Κίμωνα  Μιχαηλίδη των Παναθηναίων και μόνο η τεράστια χρονική απόσταση, που τους χωρίζει (1905 μέχρι 1939) αποδεικνύει ότι δεν έχουν καμιά σχέση μεταξύ τους.. Το 1905, απ” ότι γνωρίζω, ο σουρρεαλισμός ως κίνημα δεν είχε ακόμα  εμφανιστεί. Αυτό και μόνο θα έπρεπε να σας προβληματίσει και να σας αποτρέψει από το  να μιλάτε αβασανίστως για » λάθη».

Έχω επομένως το δικαίωμα, κι αυτό μου το δίνει το γραπτό σας, να σας παρακαλέσω αλλά  και να σας προτείνω,  να διαβάσετε προσεκτικά το κείμενο της κ. Δανιήλ ( αν δεν το έχετε διαβάσει) αφού έχετε φιλικές σχέσεις με τον κ. Αγγελή, και θα διαπιστώσετε ότι » δεν βρίθει λαθών».  Αντίθετα είναι απολύτως σωστό και τεκμηριωμένο.

Και μην ξενάτε ότι το κείμενο αυτό , στάθηκε η αφορμή να ασχοληθεί με τον πατέρα μου ο κ. Κρεσέντσιο Σαντζίλιο, να τον μεταφράσει και να τον κάνει γνωστό εκεί στην Ρώμη, δημοσιεύοντας τα ποιήματα του στο γνωστό λογοτεχνικό περιοδικό της,  FERMENTI. Πολύ σωστά επομένως, επισημάνατε το υικόν ενδιαφέρον, το οποίο τον συνόδευσε σ” όλη αυτή τη διαδρομή. Και είστε ο μοναδικός από τους συναδέλφους σας, που κάνατε τον κόπο να ασχοληθείτε, έστω και βιαστικά με την ποίηση του.

Οι λοιποί , οι » τα φαιά φορούντες» ας εξακολουθήσουν, ως οι » Αντιοχείς» εκείνοι  να διαβάζουν » Εμονίδην», μέσα στην αυταρέσκεια της μιζέριας που ζουν. 

Όσο για την ύβρη της Μενδώνη, θα έπρεπε σύσσωμη η ιντελιγκέντσια του τόπου να πάρει θέση και να την καταδικάσει απερίφραστα για την βεβήλωση που επιχειρεί στον «ναΐσκο των προγονίσκων» μας Αλλά που τέτοια ευαισθησία! Κι αυτό γιατί,

. οι περινούστατοι ταγοί της διανόησης μας,  με τον ορφνώδη πλειστάκις λόγο τους, περί άλλα τυρβάζουν,

Κατά τα άλλα όμως,  παριστάνουν τους οτρηρούς θεράποντες,  παντός του προοδευτικού. Τρομάρα τους!!!!!

Τώρα, αν ο συντοπίτης μου κ. Κουρτζής, μπέρδεψε την φωτογράφηση της ΝΕLLY “ S , του κάλλους και της υψηλής αισθητικής παρουσίας,  της γυμνής χορεύτριας, με τα βδελυρά καμώματα της βαρβαρίζουσας Μενδώνη και την χρησιμοποιεί ως επιχείρημα νομιμοποίησης της ιεροσυλίας της, αυτό είναι κάτι που δεν εμπίπτει στις ΄»αρμοδιότητες » μου. Η αισθητική και το κάλλος δεν είχαν ποτέ την ίδια  θεώρηση από όλους τους ανθρώπους και ατυχώς ( κι αυτό είναι το θλιβερό) και από τους αυτοπαρουσιαζομένους ως θεματοφύλακες της.

Ο Λαλό έλεγε: Το ηλιοβασίλεμα διεγείρει στον αγροίκο την ιδέα ενός γεύματος. Σε τούτους άραγε τι διεγείρει;

Χωρίς να είμαι απολογητής του Σύριζα, τι σχέση έχουν τα ρεζιλίκια της Μενδώνη- ατυχώς και του ΚΑΣ- με τα αρχαία της Αγ. Σοφίας!  Με προβληματίσατε.

Ευχαριστώ που θα με διαβάσετε.

Να είστε πάντα  καλά και ξεχωριστά δημιουργικός

Βάσος Ι. Βόμβας.

 

Τα παρακάτω είχε γράψει πριν από μέρες, ο εμμονικός κ. Α.Ζήρας.Τα παραθέτω για την ενότητα του κειμένου.

Β.

 

Καλημέρα σας, έχω διαβάσει  προ ετών το άρθρο και ήδη έγραψα στον  Δ. Αγγελή του Φρέατος, όπως και σε εσάς άλλωστε, ότι βρίθει λαθών.  

Α.Ζ.