ΤΑ ΜΠΛΟΚΙΑ

Ειδήσεις και αναλύσεις από τη Λέσβο και την Ελλάδα με αριστερή ματιά!

Δεύτερο Θέμα Τόπος

ΣΥΝΕΙΡΜΟΙ

 

Πριν κάμποσο καιρό, με αφορμή κάποιο πρόβλημα στη καρδιά μου, έπρεπε να κάνω μια στεφανιογραφία. Στο νοσοκομείο που πήγα, πριν από την επέμβαση, έγινε μια σχετική προετοιμασία, η οποία, πλην των άλλων, περιελάμβανε και το ξύρισμα,  στα χέρια αλλά κυρίως στην περιοχή γύρω από τα ορχεοειδή μου. Έτσι θυμήθηκα, μια παρόμοια περίπτωση, που μου έτυχε, μετά από κρίση σκωληκοειδίτιδας και που χρειαζόταν άμεση χειρουργική επέμβαση.

‘Ήταν Νοέμβριος του 1957 κι εγώ τότε βρισκόμουν ως φοιτητής στη Θεσσαλονίκη. Ο πατέρας μου όμως επέμενε να κατεβώ στη Μυτιλήνη και να χειρουργηθώ από τον φίλο του κ.Τζαννετή, ο οποίος χειρουργούσε τότε στην κλινική του Κ.Παρίτση. Το βραδάκι της ημέρας εκείνης και αφού ήδη είχε γίνει η εισαγωγή μου στην κλινική για την προγραμματισμένη επέμβαση, ήλθε στο δωμάτιο μου  η Ν. η νοσοκόμος της κλινικής, νέα ωραιοτάτη και ευηδής, η οποία κρατούσε στα χέρια της, τα σύνεργα της τότε εποχής για το ξύρισμα των ανδρών. Με ύφος χαρίεν, αλλά και επιτακτικόν συγχρόνως, μου εζήτησε να κατεβάσω την πυτζάμα και το εσώβρακόν μου για να με ξυρίσει. Προς στιγμήν ένοιωσα κάποιαν αμηχανία και η συστολή μου ήταν πλέον εμφανής. Η έμπειρος όμως κόρη έπρεπε να εκτελέσει το καθήκον της και έβαλε το χεράκι της, προκειμένου να με βοηθήσει στο κατέβασμα των εσωρούχων μου. Και αφού πλέον παραδόθηκα γυμνός στα μάτια της άρχισε η τελετουργία του ξυρίσματος. Στο δοχείο έβαλε την απαραίτητη σκόνη και με λίγο χλιαρό νεράκι έφτιαξε μια πυκνή σαπουνάδα. Στη συνέχεια με το πινέλο που κρατούσε στο δεξί της χέρι άρχισε να σαπουνίζει την επίμαχη περιοχή. Στο μεταξύ, πες η ψαύσις, πες η νεότης μου, πες η ωραιότης της κόρης, ό φαλλός μου ήρξατο να ορθούται και μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα, με περίσσειαν αυθαδείαν,άρχισε να πάλλεται ευθυτενής, μπροστά στα μάτια της. Το γεγονός τούτο όχι μόνον δεν την επτόησεν  αλλ’ ούτε και την σοκάρησεν. Αντιθέτως τολμώ να πω, το εκμεταλλεύτηκε καταλλήλως ως βοήθημα εις την εργασίαν που είχεν ήδη αρχίσει. Με κίνησιν  αστραπιαίαν, προδίδουσαν γνώσιν και εμπειρίαν, τον χουφτώνει με το αριστερό της χέρι,( τέτοιο στήριγμα σταθερό που θα’βρισκε καλύτερο) και με επιδέξιες κινήσεις αρχίζει το ξύρισμα. Την επομένη, έγινε η χειρουργική επέμβαση, με απόλυτη επιτυχία και στη συνέχεια, με μετέφεραν στο δωμάτιο μου σε κατάσταση ύπνωσης ακόμα.

Θυμάμαι, ότι κατά της διάρκεια της εγχείρισης παρίστατο και ο φίλος μου, Βάσος Καραμάνος, φοιτητής τότε της ιατρικής, που είχε κατέβει για λίγες μέρες στη Μυτιλήνη. Μάλιστα με το αρμόζον, τη περιστάσει πείραγμα, μου αφηγείτο τα της εγχειρίσεως, αλλά και για τα παραμιλητά μου, κατά τη διάρκεια της νάρκωσης, όπου συνεχώς ανέφερα το όνομα της τότε αγαπημένης μου.

Το βραδάκι της ίδια μέρας, και αφού κάπως είχα συνέλθει, ήλθε στο δωμάτιο μου για τις απαραίτητες μετεγχειρητικές φροντίδες η Ν. και μου έκανε και παρέα. Το επόμενο βράδυ, ήλθε και πάλι για κάποια αλλαγή, αλλά τούτη τη φορά το πρόσωπό της, είχε κάτι το αλλιώτικο. Τα μάτια της υγρά και λαμπυρίζοντα με κοίταζαν επίμονα, ενώ τα μισάνοιχτα χείλη της, πλήρη ηδυπαθείας, ξύπνησαν ακαριαία τις αισθήσεις μου. Με πλησίασε και μέσα στο μισοσκόταδο, άρχισε να ξεντύνεται. Αφού έβγαλε, τη λευκή εσθήτα της νοσοκόμου,  κι όλα της τα εσώρουχα, στάθηκε κοντά μου ολόγυμνη και με απαλές κινήσεις κατέβασε την πυτζάμα μου και εκάθησεν με μεγάλη προσοχή, επί του παλλομένου ήδη από κάβλαν φαλλού μου. Ούτω συνετελέσθη το μοιραίον, που συνεχίστηκε και τα άλλα βράδια, μέχρι που πλήρης στεναχώριας, αναγκαστικά πήρα ” εξιτήριο” για το σπίτι μου.

Και τώρα, μετά από τόσα χρόνια, που τα θυμήθηκα όλα αυτά και μια γλυκιά ανάμνηση με έχει κατακλύσει, έτσι σαν σε όνειρο, θυμήθηκα τους στίχους του Στράτωνα από την Παλατινή Ανθολογία.

” Ηδη μοι πολιαί μεν επί κροτάφοισιν έθειραι,

και πέος εν μηροίς αργόν αποκρέμαται.

όρχεις δ΄άπρηκτοι,χαλεπόν δε με γήρας ικάνει.”

 

Αθήνα 3 Μαρτίου 2019

Βάσος Ι.Βόμβας.

 

Σημείωση. Τούτο το γραπτό μου βρίσκεται στο βιβλίο μου ΑΝΑΜΝΗΣΙΟΛΟΓΙΑ.