ΤΑ ΜΠΛΟΚΙΑ

Ειδήσεις και αναλύσεις από τη Λέσβο και την Ελλάδα με αριστερή ματιά!

Της μέρας τα καμώματα...

Διευθέτηση εσωτερικών υποθέσεων των ενοίκων της δεξιάς πολυκατοικίας…

Μια μέρα μετά, το συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης και έχει αρχίσει να φαίνεται καθαρά ότι αυτό έχει να κάνει κυρίως με την «διευθέτηση εσωτερικών υποθέσεων» των ενοίκων της «δεξιάς πολυκατοικίας» που παραδοσιακά εκπροσωπούν τον αστικό κόσμο της χώρας και δευτερευόντως με αυτό καθ” εαυτό το ζήτημα του ονόματος της γειτονικής χώρας.

Η πρωτοκαθεδρία τόσο στην οργάνωση του όσο και στις ομιλίες, στελεχών που εμφανίζουν εαυτούς διαθέσιμους να ηγηθούν «νέου κομματικού σχηματισμού», η φημολογία για την δημιουργία του νέου «κόμματος του Βορρά», η έντονη παρουσία στελεχών και ομάδων από όλο το φάσμα της ακροδεξιάς αλλά και της δεξιάς δείχνει περισσότερο έναν αγώνα για την ηγεμονία αυτού του χώρου.

Ενός χώρου, που ας μην ξεχνάμε, ιστορικά συγκροτείται, συσπειρώνεται αλλά και ηγεμονεύεται, κυρίως στη βάση ενός «εθνικού αφηγήματος» (επιτυχίας ή καταστροφής, μικρή σημασία έχει) και λιγότερο στη βάση του «κοινωνικού ζητήματος».  Ειδικότερα μάλιστα σε εποχές, που δεν είχε ή έχει κάποιο ηγεμονικό αφήγημα επί του «κοινωνικού» .

Η αμήχανη δήλωση Μητσοτάκη ότι «σέβεται και συμμερίζεται την ευαισθησία της κοινωνίας στο θέμα της ονομασίας των Σκοπίων» αλλά και ότι «η διαμαρτυρία εκφράζει ταυτόχρονα την αγανάκτηση των πολιτών απέναντι σε μια Κυβέρνηση που κινείται εν κρυπτώ και που, με τις πράξεις και τις παραλήψεις της, δείχνει ότι είναι ανίκανη να υπηρετήσει τα εθνικά συμφέροντα»  δεν κάνει τίποτα άλλο παρά να υπενθυμίζει, εμμέσως πλην σαφώς, στους συγκάτοικους της πολυκατοικίας ότι «αυτός είναι ο αρχηγός».

Μια δήλωση όμως που φρόντισε να αποδομήσει παρ” αυτά ,  ο κ. Δένδιας,  κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας.  «Διαπιστωτική, όσον αφορά το συλλαλητήριο και όσον αφορά τα κίνητρά του» είπε ο κερκυραίος πολιτικός, βάζοντας και αυτός το λιθαράκι του στην γενική αίσθηση που πλέον υπάρχει «στον χώρο» ότι «το παιδί δεν τραβάει».

Μιλώντας πάντα ιστορικά, το νέο και ενδιαφέρον στοιχείο που υπάρχει είναι, ότι αυτή η προσπάθεια συγκρότησης «ηγεμονικού αφηγήματος», ικανού να συσπειρώσει κατ” αρχήν τον αστικό κόσμο, γίνεται σε μια φάση, που ο πολιτικός χώρος που παραδοσιακά τον εκπροσωπεί, βρίσκεται από την πλευρά του ηττημένου…