ΤΑ ΜΠΛΟΚΙΑ

Ειδήσεις και αναλύσεις από τη Λέσβο και την Ελλάδα με αριστερή ματιά!

Της μέρας τα καμώματα...

Οταν κάποιοι νομίζουν ότι «κοινωνικός έλεγχος» είναι η «αξιολόγηση του προσωπικού από το κοινό»!

Διαβάζουμε σε τοπική εφημερίδα, ότι, συμπαθής κατά τα άλλα συνδικαλιστής, υπερασπιζόμενος την άποψη του κατά των διαδικασιών αξιολόγησης που έχουν ξεκινήσει στο Βοστάνειο Νοσοκομείο, δήλωσε:

…η προτεινόμενη αξιολόγηση του προσωπικού του Νοσοκομείου από το κοινό «σημαίνει ότι ο πολίτης θα αξιολογήσει στο πρόσωπο του υπαλλήλου την αποτυχία της κυβερνητικής πολιτικής και όχι τη δουλειά του. Δεν μπορεί να έχει αντικειμενική άποψη ο πολίτης όταν βρίσκεται κάτω απ την επήρεια της ασθένειάς του και διακατέχεται από θυμό του “γιατί σε μένα” να αξιολογήσει σωστά!»

Στην συγκεκριμένη περίπτωση …»η αξιολόγηση από το …κοινό» είναι, όπως φαίνεται αυτό που αντιλαμβάνεται, ο φίλος συνδικαλιστής,  για τον «κοινωνικό έλεγχο» που το νέο σύστημα επιχειρεί να εισαγάγει στις διαδικασίες αξιολόγησης.

Δεν θα μπούμε προφανώς τώρα στη συζήτηση περί «κοινωνικού ελέγχου» του δημοσίου και εάν αυτή είναι μια αριστερή διαδικασία, κάτι που θα έπρεπε να γίνει, εφόσον η συγκεκριμένη κριτική, θεωρεί (ο φίλος συνδικαλιστής) ότι γίνεται από τα ..αριστερά..

Επιπλέον,  μιλώντας γενικά για την «αξιολόγηση από το …κοινό» θα μπορούσε κάποιος να συμφωνήσει ενδεχομένως με αυτή του την τοποθέτηση, εάν είχε όμως έστω και έναν κόκκο αλήθειας σχετικά με το τι προβλέπει το νέο σύστημα αξιολόγησης!

Ομως, στο άρθρο 24 του νόμου 4369, το οποίο αναφέρεται αναλυτικά στις διαδικασίες κοινωνικού ελέγχου, ΠΟΥΘΕΝΑ ΔΕΝ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ότι αυτός «θα έχει να κάνει με την αξιολόγηση του προσωπικού από το…κοινό».

Αντίθετα, «ο κοινωνικός έλεγχος επιτυγχάνεται μέσω του εντοπισμού προβλημάτων μη εύρυθμης λειτουργίας ή περιπτώσεων κακοδιοίκησης, λαμβάνοντας υπόψη αφενός τη γνώμη των πολιτών για την ποιότητα των δημοσίων υπηρεσιών αφετέρου τη διατύπωση προτάσεων για την καλύτερη λειτουργία τους»

Δηλαδή, για να καταλάβουμε: Δεν το θέλουμε αυτό;

Θεωρούμε δηλαδή, ότι ο πολίτης «δεν μπορεί να έχει αντικειμενική άποψη  όταν βρίσκεται κάτω απ την επήρεια της ασθένειάς» και άρα δεν πρέπει, η διοίκηση να ακούσει τη γνώμη του ή να του δώσει την δυνατότητα να καταγγείλει περιπτώσεις «κακοδιοίκησης», οι οποίες μάλιστα, μερικές από αυτές μπορεί να είναι και ποινικά κολάσιμες;

Δεν πρέπει να υπάρχουν διαδικασίες ελέγχου τις διοίκησης, όχι μόνο «από το κοινό» δηλαδή από τους πολίτες, αλλά όπως ορίζει ο νόμος και από τους «Κοινωνικούς φορείς»; Δηλαδή, για να καταλάβουμε, είναι ΜΗ αριστερό, ένα τοπικό συνδικάτο, να συμμετέχει σε διαδικασίες ελέγχου του νοσοκομείου; Γιατί ΚΑΙ αυτό είναι προβλέπει ο νόμος!

Θα μπορούσε κανείς να μιλάει για ώρες για τον δημόσιο τομέα στον καπιταλισμό, για το ότι ενδεχομένως «μόνο στο σοσιαλισμό αυτός θα γίνει πραγματικά λαϊκός» και μια σειρά από τέτοιο. Με μια όμως προϋπόθεση: Να ξέρουμε γιατί πράγμα μιλάμε.

Το να είμαστε εναντίον της αξιολόγησης «γενικώς και αορίστως» χωρίς να έχουμε -το πιθανότερο – διαβάσει τι λέει ο συγκεκριμένος νόμος και να απορρίπτουμε τις τομές που εισάγει (και με το σύστημα αξιολόγησης) στη δημόσια διοίκηση, δεν είναι …σοφό για έναν αριστερό.

Στην καλύτερη περίπτωση αποκαλύπτει ένδεια επιχειρημάτων, στην χειρότερη όμως σύμπραξη με αυτούς που πραγματικά δεν θέλουν να αξιολογηθούν και έχουν λόγους να είναι ενάντια στο νέο σύστημα.

Αλώστε δεν είναι τυχαίο ότι ανάμεσα στους προϊσταμένους – που τώρα πια αξιολογούνται και αυτοί από τους υφισταμένους τους,  εντοπίζονται και οι περισσότερες αντιδράσεις για τον νέο σύστημα…

Διαβάστε τον νόμο για την αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων

axiologisi