ΤΑ ΜΠΛΟΚΙΑ

Ειδήσεις και αναλύσεις από τη Λέσβο και την Ελλάδα με αριστερή ματιά!

Editorial

Για ένα (διαδικτυακό) πρωτοσέλιδο που συζητήθηκε αρκετά…

omnia

 

Είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε ότι το απεργιακό μας «πρωτοσέλιδο» συζητήθηκε αρκετά, ενώ πολλοί και πολλές, ειδικά «έξω αριστερών» το σχολιάζουν με απορία. Δεν θα έπρεπε όμως να τους παραξενέψει, ή τουλάχιστον αυτό ήταν το αναμενόμενο για εμάς.

Εξηγούμαστε:

Τουλάχιστον οι «εξ΄ αριστερών» αντιλαμβάνονται ή πρέπει να αντιλαμβάνονται ότι το «ασφαλιστικό». δηλαδή το σε πια κατεύθυνση θα μεταρρυθμιστεί το ασφαλιστικό σύστημα της χώρας και ποιος., τελικά, θα πληρώσει αυτή την μεταρρύθμιση είναι ένα από τα βασικά στοιχεία, σήμερα, της ταξικής πάλης .

Βλέπουν και ξέρουν, ότι υπάρχουν δυνάμεις όχι μόνο πολιτικές αλλά και κοινωνικές που πολύ θα ήθελαν ο λογαριασμός να πέσει για ακόμα μια φορά στις πλάτες του κόσμου της εργασίας, δηλαδή των «από κάτω», εκτός βεβαίως και αν οι «εξ’ αριστερών» φίλοι θεωρούν ότι τίποτα δεν πρέπει να αλλάξει (στο ασφαλιστικό) αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.

Ακούν και βλέπουν τις συνεχείς δηλώσεις Μητσοτάκη, που ουσιαστικά υπονοούν οριζόντιες μειώσεις των συντάξεων και απολύσεις στο δημόσιο, έτσι θα βγει ο λογαριασμός.

Ακούν και βλέπουν ανακοινώσεις και τοποθετήσεις και τοπικών παραγόντων που αναπαράγουν την αντίληψη του ταξικού αντιπάλου, ότι δηλαδή το ασφαλιστικό σύστημα πρέπει «να επικροτεί την αριστεία», κάτι που υπονοεί όχι την επιβάρυνση, αλλά  την ελάφρυνση των ανώτερων στρωμάτων  γιατί τάχα μου μου αυτά είναι οι φορείς της ανάπτυξης.  Ότι δηλαδή, ακόμα και ένα ευρώ να πάρεις από τους «άριστους», με το ασφαλιστικό τώρα, με το φορολογικό αύριο, αυτό θα είναι «χτύπημα στην  ανάπτυξη της χώρας».

Με λίγα λόγια, είμαστε σίγουροι, ότι οι «εξ’ αριστερών» φίλοι και βλέπουν και ακούν τις προσπάθειες του ταξικού αντιπάλου που θέλει, ακόμα μια φορά, να φορτώσει τις δικές του αμαρτίες και ευθύνες, στη συγκεκριμένη περίπτωση στο ασφαλιστικό, πάλι στις πλάτες μας και αυτό είναι «ένα το κρατούμενο»

Το «δεύτερο κρατούμενο» είναι ότι είμαστε σίγουροι ότι οι φίλοι μας, βλέπουν ότι αυτές οι  πιέσεις (του αντιπάλου) από το εσωτερικό της χώρας μεταφέρονται, δια μέσου τον δανειστών στην κυβέρνηση.

Όπως επίσης είμαστε σίγουροι ότι είδαν με τα ίδια τους τα μάτια και άκουσαν με τα ίδια τους τα αυτιά, ότι στις σημερινές συγκεντρώσεις και πορείες δεν ήταν ένας «ενιαίος κόσμος».

Ακόμα και όταν, αυτός ο κόσμος, φώναζε το ίδιο σύνθημα («να αποσυρθεί το ασφαλιστικό νομοσχέδιο») άλλα πράγματα έχει στο μυαλό του ο εργοδότης (που προφανώς δεν θέλει να πληρώσει αυξημένη ασφαλιστική εισφορά) και άλλα πράγματα έχει στο μυαλό του ο εργαζόμενος του (που θέλει επιτέλους να έχει δουλειά με ασφάλιση).

Το «τρίτο κρατούμενο» είναι ότι, (ή τουλάχιστον έτσι θέλουμε να θεωρούμε, διαφορετικά έχουμε γενικότερο πρόβλημα) ο πυρήνας των διαθέσεων του κόσμου της εργασίας, στις σημερινές συγκεντρώσεις και πορείες, είναι αυτός που περιγράψαμε στο «πρωτοσέλιδο» μας, δηλαδή: «να μην μειωθούν οι συντάξεις», «να πληρώσουν τα σπασμένα του ασφαλιστικού αυτοί που πραγματικά έχουν την δυνατότητα και μέχρι τώρα όχι μόνο δεν πλήρωναν, αλλά ήταν ταυτόχρονα και οι κερδισμένοι του συστήματος» , «δίκαιος τρόπος εισφορών και δίκαια φορολογία για όλους», αλλά και σε ένα τέταρτο «πάρτε μέτρα για την ανεργία, προστατέψτε την εργασία τώρα!»

Αν είναι έτσι τα πράγματα, τότε να συμφωνήσουμε και στο επόμενο: Στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με τους δανειστές , στην πραγματικότητα η κυβέρνηση έχει απέναντι της, τις πιέσεις και από τις εσωτερικές αντίπαλες δυνάμεις. Αυτές οι δυνάμεις δεν είναι μόνο πολιτικές, αλλά και κοινωνικές.

Γνωρίζουμε όλοι στην αριστερά, ότι στον καπιταλισμό, η κυβέρνησή  η κάθε κυβέρνησή, δεν είναι και δεν ήταν ποτέ  ένας  μονοσήμαντος μηχανισμός «αυτόματης λήψης αποφάσεων». Αντίθετα είναι ένας μηχανισμός ανοιχτός στις πιέσεις από το περιβάλλον του, ανοιχτός δηλαδή σε αυτό που ονομάζουμε «συσχετισμό δυνάμεων». Αυτό ισχύει πολύ περισσότερο στην περίπτωση μιας κυβέρνησης που έχει στο «προγραμματικό dna» της, (ή έστω ισχυρίζεται ότι έχει) τη διάθεση (της) να μεροληπτεί ταξικά υπέρ των «από κάτω»

Επιπλέον είμαστε της άποψης ότι το προσχέδιο του νέου ασφαλιστικού, παρά τις επιμέρους διορθώσεις και βελτιώσεις, που πρέπει να γίνουν, είναι στη κατεύθυνση της εξυπηρέτησης των συμφερόντων των από κάτω, σε κάθε περίπτωση δεν κινείται στην αντίθετη κατεύθυνση και αυτός  άλλωστε είναι και ο βασικός λόγος της αντίδρασης του αντιπάλου, σε αυτό.

Τούτων δοθέντων, δεν είναι λογικό και αναμενόμενο, αυτή η κυβέρνηση να αξιοποιήσει, αυτό που ονομάζουμε «κόκκινες γραμμές» που βάζει (όχι η «κοινωνία» γενικά, αλλά) ο κόσμος που κυρίως ενδιαφέρει την αριστερά και που αυτές, οι κόκκινες γραμμές, εκφράστηκαν και στις σημερινές συγκεντρώσεις από αυτόν τον κόσμο;

Η το ανάποδο: Δεν είναι λογικό και αναμενόμενο, ο κόσμος της εργασίας, ο κόσμος των «από κάτω» στηρίζοντας τα δικά του ιδιαίτερα συμφέροντα, σε αυτή τη συγκυρία της συζήτησης για το ασφαλιστικό, να απαιτήσει, αυτή η κυβέρνηση να υιοθετήσει τα δικά του αιτήματα ως «κόκκινες γραμμές»;

ΤΑ ΜΠΛΟΚΙΑ