ΤΑ ΜΠΛΟΚΙΑ

Ειδήσεις και αναλύσεις από τη Λέσβο και την Ελλάδα με αριστερή ματιά!

Editorial

Ενα κόμμα με «γυάλινους τοίχους»

Το επόμενο διάστημα, τόσο η πολιτική απόφαση της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ, όσο και το «κείμενο συμβολής» που κατατέθηκε θα τεθούν για συζήτηση στις οργανώσεις του αλλά και στην κοινωνία.

Οχι βέβαια σε αντιπαράθεση μεταξύ τους και με τελικό ερώτημα την επιλογή του… καλύτερου, αλλά γιατί, σήμερα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά τα οργανωμένα μέλη του κόμματος αλλά και συνολικά η ίδια η ελληνική κοινωνία θα πρέπει να έχει, όχι μόνο εικόνα αλλά εάν είναι δυνατό να πάρει και θέση και να κρίνει σημαντικές αποφάσεις που αφορούν το μέλλον της.

Αυτή δεν είναι κάποια καινοτομία. Πάντα τα κείμενα που διακινούνται εντός των κορυφαίων οργάνων του ΣΥΡΙΖΑ, εν” προκειμένω της ΚΕ, τίθενται για συζήτηση και εντός του σώματος των μελών. Αυτό που τώρα μπορεί να ξενίζει είναι η φιλοδοξία του κόμματος, αυτά, να τεθούν για συζήτηση και εντός της κοινωνίας.

Η δημόσια κατάθεση των διαφορετικών οπτικών που υπάρχουν εντός των γραμμών του είναι μια κατάκτηση της λειτουργίας τους ΣΥΡΙΖΑ. Η διαμόρφωση «ηγεμονικών απόψεων» εντός του, δεν προέρχεται από την δραστηριότητα ομάδων που διακινούν «πληροφορίες», υποσκάπτουν λειτουργίες και αντιμάχονται στα κρυφά η μία την άλλη, αλλά από την φανερή διακίνηση των απόψεων και την ανοιχτή αντιπαράθεση τόσο μέσα στο κόμμα, όσο και μέσα στην κοινωνία.

Ειδικότερα σήμερα που ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί τον βασικό κορμό της κυβέρνησης της χώρας, η εμβάθυνση της δημοκρατίας εντός του κόμματος, το να είναι αυτός ένα κόμμα «με γυάλινους τοίχους», είναι η εκ” των ουκ άνευ προϋπόθεση για την εμβάθυνση της δημοκρατίας σε όλη τη χώρα. Το αντίθετο θα ήταν εντελώς παράλογο.

Θα ήταν δηλαδή παράλογο, από τη μία η κυβέρνηση να επιδιώκει την πιο πλατιά συμμετοχή των πολιτών στην διαμόρφωση του νέου καταστατικούς χάρτη της χώρας, στην διαδικασία δηλαδή της συνταγματικής αναθεώρησης και ταυτόχρονα στο κόμμα που αποτελεί το βασικό στήριγμα της, να επιβαλλόταν σιγή νεκροταφείου.

Εφόσον λοιπόν ο ΣΥΡΙΖΑ έχει πια γίνει μια η βασική πολιτική δύναμη της ελληνικής κοινωνίας και εφόσον στην παρούσα συγκυρία έχει αυτός την διακυβέρνηση της χώρας, οι αντίπαλοί του, ανάμεσα στα τόσα που πρέπει να μάθουν, να συνηθίσουν και να ζήσουν μαζί τους, ας μάθουν, συνηθίσουν και ζήσουν και με την διαφορετικότητα των απόψεων που υπάρχουν εντός του και τη δημόσια εκφορά τους.