ΤΑ ΜΠΛΟΚΙΑ

Ειδήσεις και αναλύσεις από τη Λέσβο και την Ελλάδα με αριστερή ματιά!

Επικαιρότητα

Ενας ιδιότυπος «πόλεμος θέσεων»

σκακι

Η ψήφιση του «παράλληλου προγράμματος» και ειδικότερα οι διατάξεις του για την πλήρη πρόσβαση στο σύστημα υγείας των 2.5 εκατ. ανασφαλίστων είναι, χωρίς αμφιβολία, ένα σημαντικό βήμα. Μόνο και μόνο το γεγονός ότι θα απελευθερώσει  εκατομμύρια συμπολίτες μας από το παραλυτικό άγχος και  φόβο του «,,,τι θα γίνει, αν, ο μη γένοιτο» είναι αρκετό για να κατανοήσουμε την σημασία του.

Ομως, αυτή καθ” εαυτή η ψήφιση του, έχει και μια βαθιά πολιτική αλλά και ιδεολογική διάσταση.

Η αποστροφή του Κ. Μητσοτάκη ότι «οι κοινωνικές ανισότητες καταπολεμούνται με θέσεις εργασίας, όχι με ελεημοσύνες» δεν δείχνει τίποτα άλλο, παρά την βαθύτερη κατανόηση από τον επικεφαλής του κόμματος που εκφράζει τις πλέον ακραίες απόψεις του νεοφιλελευθερισμού στη χώρα μας, ότι με αριστερή κυβέρνηση στη χώρα τίθενται (και με την βούλα του νόμου) εν αμφιβόλω, τα ιερά και τα όσια των ιδεοληψιών του: Αυτό που στην πραγματικότητα θέλησε να πει ο Κ. Μητσοτάκης, χρησιμοποιώντας αυτή την αποστροφή, είναι  ότι είναι αδιανόητο να δικαιούνται ιατροφαρμακευτική περίθαλψη άνθρωποι που είναι εκτός «αγοράς εργασίας».

Είναι η δεύτερη φορά, μέσα στο τελευταίο χρονικό διάστημα, που ο Κ. Μητσοτάκης, χτυπάει το «ταξικό του καμπανάκι». Είχε προηγηθεί  το «δηλητηριάζετε την κοινωνία με ταξικό μίσος» στην πρόσφατη συζήτηση για το ασφαλιστικό στη βουλή. «Το σχέδιό σας στρεβλώνει την ανταποδοτικότητα του συστήματος, δεν δίνει κίνητρο για παραμονή στην εργασία..» είχε πει τότε. Η αποδέσμευση του ασφαλιστικού από τα χρόνια εργασίας (τόσο με την εθνική σύνταξη που θα χρηματοδοτείται από την φορολογία, όσο και με τους μεγαλύτερους συντελεστές αναπλήρωσης για τους φτωχούς) και η σύνδεση του με με το εισόδημα, είναι για τους νεοφιλελεύθερους έγκλημα καθοσιώσεως.

Με τον τρόπο του ο Κ. Μητσοτάκης δεν κάνει τίποτα άλλο παρά να δείχνει ότι κατανοεί πολύ καλύτερα τη συγκυρία από πολλούς και πολλές που κάνουν, από τα αριστερά, κριτική στην κυβέρνηση. Παρά την νίκη που πέτυχαν τον Ιούλη οι δυνάμεις που ο Κ. Μητσοτάκης υπηρετεί, όταν με την ουσιαστική βοήθεια και στήριξη των δανειστών οδήγησαν την κυβέρνηση σε οδυνηρούς συμβιβασμούς, η τελευταία είναι επικίνδυνη, εφόσον όχι μόνο έχει την δυνατότητα να αμφισβητεί στην πράξη τον πυρήνα της ιδεολογίας τους, αλλά ταυτόχρονα, έστω και με χίλια βάσανα, έχει τη δυνατότητα να ξεδιπλώνει ένα πρόγραμμα με το οποίο ο κόσμος της εργασίας μπορεί και κερδίζει συνεχώς κάποιες καλύτερες θέσεις.

Με άλλα λόγια, ο Κ. Μητσοτάκης κατανοεί ότι σήμερα στη χώρα μας διεξάγεται ένας ιδιότυπος «πόλεμος θέσεων» και η αριστερή κυβέρνηση, που έχει τη νομοθετική πρωτοβουλία ακόμα και μέσα στα ασφυκτικά πλαίσια της επιτήρησης από τους δανειστές, μπορεί με τις κινήσεις της να «κλέβει χώρο» από τις δυνάμεις που αυτός υπηρετεί.

Αυτή όμως τη διάσταση θα πρέπει να την κατανοήσει εξίσου καλά και το λαϊκό κίνημα, που χωρίς να υποστέλλει τις σημαίες  και διεκδικήσεις του, θα πρέπει ταυτόχρονα να αξιοποιεί και να διευρύνει τους, έστω και λίγους, χώρους που του ανοίγονται.