ΤΑ ΜΠΛΟΚΙΑ

Ειδήσεις και αναλύσεις από τη Λέσβο και την Ελλάδα με αριστερή ματιά!

Επικαιρότητα

Τοπικός «Μαυρογιαλουρισμός» και κοινωνικός έλεγχος

diorismos

Αν και έχουμε ξαναγράψει για τους «Μαυρογιαλούρους του παλιού συστήματος», που «αξιοποιώντας τα «ερείσματά» που έχουν σε μερικές από τις τοπικές δημόσιες υπηρεσίες εξακολουθούν, σαν να μην τρέχει τίποτα, να λειτουργούν ως «οι άρχοντες του τόπου» επιχειρώντας να προωθήσουν υποθέσεις κομματικών τους φίλων«. το ξαναλέμε άλλη μια φορά, με αφορμή και τα διάφορα προγράμματα «κοινωφελούς εργασίας» που ήδη «τρέχουν» ή πρόκειται να «τρέξουν» στο άμεσο μέλλον. Άλλωστε, οι «διορισμοί» ήταν και είναι πάντα το αγαπημένο τους … σπόρ.

Ανεξάρτητα από την άποψη ακόμα και τις ενστάσεις που έχει κάποιος/α για αυτόν καθ” εαυτό τον θεσμό της «κοινωφελούς εργασίας» (εμείς δεν έχουμε λόγο να διαφωνήσουμε με αυτές τις απόψεις και ενστάσεις) δεν μπορεί παρά να συμφωνήσει, ότι αυτά τα προγράμματα αποτελούσαν και σε ένα μεγάλο βαθμό αποτελούν ταυτόχρονα και έναν μηχανισμό αναπαραγωγής των τοπικών σχέσεων εξουσίας, μέσω της «εκδούλευσης» της τοποθέτησης της κομματικής πελατείας   «σε δουλειά».

Αν και το σύστημα επιλογής είναι εντελώς αδιάβλητο και αυτοματοποιημένο και άρα κανείς δεν μπορεί να παρέμβει σε αυτό, ο τρόπος με τον οποίο γίνονται συνήθως οι «έξωθεν» παρεμβάσεις είναι (κυρίως) μέσω της «φωτογράφησης» των προσόντων και των επιθυμητών ειδικοτήτων, έτσι ώστε να μοριοδοτούνται περισσότερο τα «δικά μας τα παιδιά». Έχουν όμως αναφερθεί και περιπτώσεις άλλου είδους παρεμβάσεων, όπως π.χ. «εξαναγκασμός» σε παραίτηση επιλαχόντων, έτσι ώστε μέσω αυτού του τρόπου να έλθει η σειρά «των δικών μας».

Γίνεται αντιληπτό βεβαίως ότι αυτή η δυνατότητα δίνεται στις περιπτώσεις εκείνες που οι «χειριστές» των συστημάτων, δηλαδή όσοι (και δεν μιλάμε μόνο για υπαλλήλους) μπορούν και εισάγουν στο σύστημα επιλογής τις «ανάγκες» του φορέα τους, άρα και τα προσόντα και τις ειδικότητες, έχουν την διάθεση να παίξουν στο παιχνίδι των «τοπικών μαυρογιαλούρων» και επειδή, ακόμα και με κυβέρνηση της αριστεράς, δεν ζούμε σε κοινωνία αγγέλων, τέτοιες περιπτώσεις υπάρχουν.

Στο νέο νόμο για την Δημόσια διοίκηση, προβλέπεται και η θέσπιση της λογοδοσίας και του κοινωνικού ελέγχου των δημοσίων υπηρεσιών. Καθιερώνεται ως διαδικασία η Ακρόαση Κοινωνικών Φορέων και Πολιτών, με σκοπό η διοίκηση να καταγράφει και να απαντά άμεσα στα προβλήματα εύρυθμης λειτουργίας ή κακοδιοίκησης που εντοπίζονται από τους εξυπηρετούμενους πολίτες.

«Ο κοινωνικός έλεγχος επιτυγχάνεται μέσω του εντοπισμού προβλημάτων μη εύρυθμης λειτουργίας ή περιπτώσεων κακοδιοίκησης, λαμβάνοντας υπόψη αφενός τη γνώμη των πολιτών για την ποιότητα των δημοσίων υπηρεσιών αφετέρου τη διατύπωση προτάσεων για την καλύτερη λειτουργία τους», σημειώνεται στο νόμο (άρθρο 24) και άρα ευελπιστούμε ότι η εφαρμογή του θα δώσει την δυνατότητα και σε φαινόμενα όπως αυτά που περιγράφουμε παραπάνω να αποτρέπονται.

Ομως, μέχρι τότε, αλλά και ανεξάρτητα από το τι προβλέπει ο νόμος, έχουμε την γνώμη ότι σε αυτό το θέμα, δηλαδή «του μαυρογιαλουρισμού» και των παρεμβάσεων του στην διοίκηση και ειδικότερα στο ζήτημα των προσλήψεων και μέσω των προγραμμάτων «κοινωφελούς εργασίας», υπάρχει «πεδίο δόξης λαμπρό» για άσκηση «κοινωνικού ελέγχου» από τώρα!

Σε μεγάλο βαθμό αυτή τη δυνατότητα πρέπει να την εξαντλήσει το μαζικό κίνημα και τα σωματεία των εργαζομένων στο δημόσιο. Για παράδειγμα, σε κάθε δημόσια υπηρεσία είναι γνωστές ποιες «προσλήψεις» μέσω των διαφόρων προγραμμάτων που γίνονται ή σχεδιάζονται, είναι «ρουσφετολογικές» ή όχι και προφανώς δεν είναι έξω από τις αρμοδιότητες του τοπικού σωματείου να τις ξεσκεπάζει. Με άλλα λόγια, είναι μια από τις δουλειές των εργαζομένων στη διοίκηση, συλλογικά, να αποτρέπουν τις «όποιες» έξωθεν παρεμβάσεις στην λειτουργία της.

Αλλά και από την άλλη, είναι «δουλειά» των φορέων των εργαζομένων, να προστατεύουν τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες μέσω των διαφόρων προγραμμάτων, για όσο διάστημα βεβαίως αυτοί βρίσκονται στον χώρο εργασίας τους. Η δυνατότητα που πρέπει να έχουν για πλήρη άσκηση των συνδικαλιστικών τους δικαιωμάτων, η κάλυψη και η προστασία που πρέπει να τους δίνει το πρωτοβάθμιο σωματείο του χώρου τους, το δικαίωμα να κάνουν την δουλειά για την οποία προσλήφθηκαν και όχι να γίνονται τα «αει φερ μποις και γκερλς» για όλες τις δουλειές, είναι κάτι που θα πρέπει να τους το εξασφαλίσει το σωματείο των εργαζομένων στον χώρο τους.

Ομως, άσκηση «κοινωνικού ελέγχου» μπορεί και πρέπει να γίνεται και από τους ίδιους τους ενδιαφερόμενους. Πρώτα και κύρια η δημόσια καταγγελία κρουσμάτων «μαυρογιαλουρισμού» – και τα ΜΠΛΟΚΙΑ θα είναι ένα από αυτά τα δημόσιο βήματα – είναι σημαντική. Επιπλέον σημαντική είναι και η ίδια η οργάνωση των ανέργων και η εξάντληση κάθε δυνατότητας που υπάρχει, έτσι ώστε οι «κατάλογοι αναγκών» των φορέων να είναι όσο το δυνατό πιο αντικειμενικοί, να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και να μην αφήνουν περιθώρια για αμφισβητήσεις.

Σε αυτό το τελευταίο, σημαντικό ρόλο μπορεί να παίξει και ο έλεγχος επί των διοικήσεων από την ίδια την κοινωνία. Και δεν μιλάμε μόνο για τους ΟΤΑ, όπου το δημοτικό συμβούλιο και τα τοπικά συμβούλια θα πρέπει να εξαντλούν όλη την αυστηρότητά τους στον έλεγχο των σχετικών αποφάσεων των υπηρεσιών ή των «τοπικών αρχόντων». Ο «κοινωνικός στιγματισμός» όσων διοικητών δημοσίων οργανισμών αλλά και τοπικών πολιτευτών πάσης φύσεως, συμμετέχουν σε φαινόμενα «μαυρογιαλουρισμού» σε αντίθεση με την  ιδιότυπη «επιβράβευση» που πολλές φορές υπάρχει στις τοπικές κοινωνίες είναι ένα βήμα «κοινωνικού ελέγχου» που πρέπει να αξιοποιηθεί.