ΤΑ ΜΠΛΟΚΙΑ

Ειδήσεις και αναλύσεις από τη Λέσβο και την Ελλάδα με αριστερή ματιά!

Απόψεις Δεύτερο Θέμα

Ας πάρουμε μια συγκεκριμένη υπόθεση

Λίγο πριν την καραντίνα είχε συμβεί ένα πρωτοφανές επεισόδιο στον δρόμο, ανάμεσα σε έναν πολίτη και τους συνοδούς ενός υψηλού προσώπου.

Το υψηλό πρόσωπο ήταν, σύμφωνα με πληροφορίες, ο ανιψιός του πρωθυπουργού και διευθυντής του πολιτικού του γραφείου Μ. Δημητριάδης.

Η συνοδεία, αποτελούμενη από αστυνομικούς και μπράβους, επιτέθηκε σε έναν διερχόμενο μοτοσικλετιστή και τον χτύπησε όταν αυτός διαμαρτυρήθηκε για την παραβίαση ενός κόκκινου σηματοδότη.

Κανείς δεν θα το ήξερε, αν κάποιος πολίτης δεν είχε τραβήξει τη σκηνή με το κινητό του.

Η αντίδραση της κυβέρνησης ήταν διπλή: πρώτον, κατηγόρησε την αντιπολίτευση ότι υιοθετεί εκδοχές του Ρουβίκωνα. Δηλαδή η μπάλα στην εξέδρα.

Και, δεύτερον, ότι διεξάγεται Ένορκη Διοικητική Εξέταση. Η οποία εδώ και τέσσερις μήνες δεν έχει τελειώσει.

Χθες, η “Εφημερίδα των Συντακτών” είχε πρόσθετες αποκαλύψεις για το γεγονός.

Αλλά το γεγονός δεν το ξέρει σχεδόν κανείς.

Γιατί; Γιατί τα ΜΜΕ το απέκρυψαν. Και ακόμα κι αν χρειάστηκε να πουν κάτι γι’ αυτό -τους Ρουβίκωνες του Χρυσοχοΐδη, για παράδειγμα-, δεν έδωσαν καμία συνέχεια.

Και έτσι το θέμα ξεχάστηκε. Ακόμα και από αυτούς στους οποίους είχε τραβήξει την προσοχή.

Ας φανταστούμε τι θα είχε γίνει αν είχαν χτυπήσει έναν άνθρωπο στη μέση του δρόμου μπράβοι και αστυνομικοί του Τόσκα. Ή του Τζανακόπουλου.

Ή του ανιψιού του Τσίπρα, για να είμαστε ακριβέστεροι.

Ή του ανιψιού του Τσίπρα ο οποίος ήταν και διευθυντής στο Μαξίμου, για να είμαστε απολύτως ακριβείς.

Αυτό ακριβώς που κάνουν τα ΜΜΕ στην προκειμένη περίπτωση, όπως και αυτό που θα έκαναν αν ήταν γεγονός που θα έπρεπε να διαχειριστεί ο ΣΥΡΙΖΑ, κοστίζει 20 εκατομμύρια ευρώ.

Βασικά κοστίζει πολύ παραπάνω αν προσθέσεις το ότι η κυβέρνηση απάλλαξε τα κανάλια από την υποχρέωση καταβολής του τέλους για τις συχνότητες.

Όπως και το ότι αρκετά λεφτά ακόμα δόθηκαν στα ΜΜΕ μέσω των Περιφερειών.

Ας θυμηθούμε την περίπτωση με τα «Σκόιλ Ελικικού». Είχε βουΐξει ο τόπος στα κοινωνικά δίκτυα. Και τα ΜΜΕ έπαιζαν το θέμα όσο μπορούσαν πιο χαμηλά. Αν το έπαιζαν.

Και μίλησαν λίγο παραπάνω όταν έκανε πίσω ο Μητσοτάκης. Βασικά, μίλησαν για να του πουν μπράβο.

Ας θυμηθούμε την υπόθεση της παιδεραστίας. Και μόνο εκεί η στάση των ΜΜΕ θα άξιζε 20 εκατομμύρια.

Θα μπορούσαμε να βρούμε αμέτρητα παραδείγματα. Ο γέρων που του υποσχέθηκαν νοσοκομείο. Ο υφυπουργός που δεν είχε πτυχίο. Ο γ.γ. Τουρισμού που επίσης δεν έχει πτυχίο, αλλά δεν τρέχει τίποτα.

Αλλά και πολύ πιο σοβαρά θέματα. Η οδύσσεια των Ελλήνων που βρέθηκαν αποκλεισμένοι στις άκρες του κόσμου με το λοκντάουν. Οι απευθείας αναθέσεις κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Η πανωλεθρία της Προανακριτικής για τη Novartis.

Η ύφεση του πρώτου τριμήνου. Η ύφεση του δευτέρου τριμήνου as well.

Τα δάνεια των κομμάτων. Το σπίτι του Βολταίρου.

Και επίσης, η πεισματική άρνηση της κυβέρνησης να δημοσιοποιήσει τα στοιχεία.

Γιατί αρνείται; Γιατί αν προσθέσεις τα χρήματα που πήραν υπαρκτοί και ανύπαρκτοι ψιλικατζήδες ανά την Ελλάδα, ζήτημα είναι να συμπληρώνονται 2 εκατομμύρια.

Και μένουν άλλα 18 που τα έχουν μοιραστεί τα σοβαρά μαγαζιά. Αυτά που κάνουν πραγματικό screening για να προστατεύσουν την κυβέρνηση και την πρωθυπουργάρα μας.

Ή αυτά που είναι τόσο κοντά στα σύστημα Μαξίμου ώστε πήραν τα λεφτά πάνω από το τραπέζι και επέστρεψαν κάτω από το τραπέζι τα μισά.

Αυτή είναι η γενική εικόνα. Το αν την περιέγραψε σωστά το σποτάκι του ΣΥΡΙΖΑ, είναι μια άλλη συζήτηση.

Αλλά όλα αυτά τα μεγαλόστομα περί της θιγμένης τιμής του δημοσιογραφικού κόσμου είναι η μπάλα στην εξέδρα.

Όπως μπάλα στην εξέδρα είναι και τα περί αντισημιτισμού. Ελάτε τώρα. Γνωριζόμαστε μεταξύ μας.

Σταματήστε λοιπόν να κάνετε τους προσβεβλημένους και απλώς δώστε τον κατάλογο με τα 20 εκατομμύρια.

Τώρα. Και όχι αφού τον μαγειρέψετε και ξεπλύνετε τα μισά.

Γιατί είναι δημόσιο χρήμα. Και αυτό που έχει γίνει είναι ποινικό αδίκημα.

Αυτό. Τα άλλα, όπως γράφτηκε και στο Facebook, ανήκουν στη σφαίρα της επικοινωνίας και της καλλιτεχνικής δημιουργίας.