ΤΑ ΜΠΛΟΚΙΑ

Ειδήσεις και αναλύσεις από τη Λέσβο και την Ελλάδα με αριστερή ματιά!

Ανθρωποι Δεύτερο Θέμα

Ελένη Καρασαββίδου/«Αν έχεις λείψει για ό,τι πρέπει…»

Αθήνα, 28 του Ιούλη 1980. Δεν ξέρω, Σωτηρία, εάν θα είχες μείνει στο κόμμα σου, εάν θα είχες επιλέξει ή αν είχε τύχει να ’χεις σήμερα παιδιά, εάν θα αγαπούσες τα ζώα, τα δάση, τη μουσική, εάν θα είχες χαρεί επαγγελματικά το πτυχίο σου, εάν ήσουν τώρα στη συντροφιά μας… Αδυνατώ να φανταστώ τον πόνο των γονιών σου και μετά των συντρόφων σου. Ξέρω πως σου στερήσανε τόσα… και δεν τιμωρήθηκε ποτέ κανείς.

Ελλάδα, άγρια Μεταπολίτευση, λίγο καιρό πριν από τον θάνατο των Κουμή-Κανελλοπούλου: Η μετάβαση στη Δημοκρατία είχε βρει το βαθύ κράτος να βρυχάται καθώς νέες πολιτικές δυνάμεις ανέβαιναν και το συνδικαλιστικό κίνημα κατακερματισμένο, ενόσω τα κέρδη, στις τότε καλές οικονομικές περιστάσεις, πολλαπλασιάζονταν. Κι όμως, καινοφανείς συλλογικότητες και νέες μορφές δράσης, δίπλα σε παραδοσιακές δυνάμεις του χώρου, έδιναν το «παρών». Εξω από την πύλη του εργοστασίου ΕΤΜΑ, αγόρια και κορίτσια, φοιτητές και φοιτήτριες-μέλη της ΚΝΕ, μοίραζαν προκηρύξεις στους εργάτες για την πανεργατική απεργία που θα γινόταν την επόμενη μέρα, προσπαθώντας να σπάσουν το κλίμα της αντεργατικής τρομοκρατίας. Οταν σχόλασε η βάρδια και άνοιξε η πύλη, ένα από τα λεωφορεία που μετέφεραν τους εργάτες, παρά τον ανοιχτό ορίζοντα, δεν έκοψε μα έπεσε πάνω στους φοιτητές και συνέθλιψε το σώμα της Σωτηρίας.

Ο Χαρίτος, με ακροδεξιό πρόσημο και κουμπουροφόρος (οδηγός με πιστόλι στη ζώνη), και με την κάλυψη αφεντικών και κατασταλτικών μηχανισμών, αντιμετωπίστηκε από τους αστυνομικούς με την ατάκα «συμβαίνουν αυτά», καταγράφοντας στο βιβλίο συμβάντων της υπηρεσίας τους την εν ψυχρώ δολοφονία της Σωτηρίας ως «τροχαίο ατύχημα».

Στους ηθικούς αυτουργούς του εγκλήματος, δηλαδή στην εργοδοσία της ΕΤΜΑ, δεν ασκήθηκε καμία δίωξη. Ενώ ο Γιάννης Ρίτσος τής αφιέρωσε στο Φεστιβάλ της ΚΝΕ τους στίχους του: «Αν έχεις λείψει για ό,τι πρέπει, θα ’σαι για πάντα μέσα σ’ όλα εκείνα που γι’ αυτά έχεις λείψει, θα ’σαι για πάντα μέσα σ’ όλο τον κόσμο». Σιγά μην ξεχάσουμε, όπως θα ’θελαν, Σωτηρία…