ΤΑ ΜΠΛΟΚΙΑ

Ειδήσεις και αναλύσεις από τη Λέσβο και την Ελλάδα με αριστερή ματιά!

Δεύτερο Θέμα Πολιτική

Ζωές στα σκουπίδια

 

Στο τέλος Μαρτίου, την επόμενη Τετάρτη, 150 καθαρίστριες και καθαριστές του υπουργείου Οικονομικών θα χάσουν τη δουλειά τους γιατί λήγει η σύμβασή τους που ανανεώνεται εδώ και πολλά χρόνια αφού καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες και τους προσφέρει περίπου 640 ευρώ το μήνα.

Οι περισσότεροι/ες είναι πάνω από 50 χρόνων, ανειδίκευτοι/ες, και δύσκολα θα βρουν άλλη δουλειά, ενώ ο διορισμός τους μέσω ΑΣΕΠ δεν κατέστη εφικτός γιατί πολύ απλά η κυβέρνηση δεν ήθελε και δεν επέτρεψε τη μοριοδότηση που θα έδινε λύση στο πρόβλημα.

Οταν επί κυβέρνησης Σαμαρά τέθηκε για πρώτη φορά θέμα απόλυσης των καθαριστριών του υπουργείου Οικονομικών μέσα στη μνημονιακή φρενίτιδα, ξεκίνησε ένας αγώνας που ξεπέρασε τα σύνορα της χώρας. Εγιναν πρωτοσέλιδο στους New York Times, προσέλκυσαν το ενδιαφέρον ακόμη και του Κεν Λόουτς που εξέφρασε δημόσια τη συγκίνηση και την αλληλεγγύη του.

Οπως αποδεικνύεται σήμερα, δεν έφταιγε μόνο ο Σόιμπλε για την περιπέτεια εκείνη. Ο νεοφιλελευθερισμός δεν επιτρέπει μόνιμη θέση εργασίας για αυτές/ούς που σφουγγαρίζουν σκάλες και καθαρίζουν τουαλέτες. Προτιμά ιδιωτικά συνεργεία και συνεννόηση με τους ιδιοκτήτες τους χωρίς την ενοχλητική παρουσία των χαμηλόμισθων εργαζόμενων που βγάζουν δύσκολο μεροκάματο με μεγάλη σωματική και ψυχική οδύνη.

Πριν φτάσει ένα κράτος να απαλλαγεί από τις καθαρίστριες στο όνομα της δημοσιονομικής εξυγίανσης θα πρέπει να έχει εξαντλήσει κάθε άλλη δυνατότητα περιορισμού της σπατάλης δημόσιου χρήματος και να βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού της χρεοκοπίας.

Γιατί το να «σκουπίζονται» οι πιο αδύναμοι ως κοινωνικά «απορρίμματα» δημιουργεί βαθύ ηθικό τραύμα στο σώμα μιας κοινωνίας, ακόμη και αν οι ανάλγητες πολιτικές αποφάσεις δεν έχουν τη λαϊκή συγκατάθεση.

Στη σημερινή συγκυρία η επιλογή να πεταχτούν στον κάλαθο των αχρήστων οι ζωές των καθαριστών/καθαριστριών του υπουργείου Οικονομικών είναι απολύτως ελεύθερη και δεν υπαγορεύεται από καμία δημοσιονομική πίεση. Το θέλουν, το πιστεύουν, το υποστηρίζουν, το χαίρονται. Και αυτό κάνει την απόφασή τους ακόμη πιο αποκρουστική.