ΤΑ ΜΠΛΟΚΙΑ

Ειδήσεις και αναλύσεις από τη Λέσβο και την Ελλάδα με αριστερή ματιά!

Απόψεις Δεύτερο Θέμα

Η μέρα της γυναίκας κι αυτές οι μόνιμα μαυροφόρες…

Θεόδωρος Σωτηρόπουλος: “Μαυροφόρες”

Κάθε απόγευμα καθότανε στο κατώφλι με τις μαύρες τους ποδιές, το μαύρο φακιόλι, το  πορκάκι τους, τις παντόφλες φτιαγμένες στον τσαγκάρη. Σταύρωναν τα χέρια νοικοκυρεμένα στην προστέλα. Τα χέρια, χαρτογράφια της ζωής τους, ξεκουράζονταν  πια, εκεί  στα πίσω -πίσω αφού  τα μάτια είχαν θολώσει  κι ούτε χερόφτριες δεν βλέπανε να πλέξουν.

Κουβεντιάζανε για τα παλιά, για γέννες δύσκολες, για τη  φτώχεια, τον πόλεμο, για μπουγάδες και μπουγαδοκόφινα, δανεικές και παστρέματα, φούρνους και ψωμιά, αλλά και για προξενιά, κορταρίσματα,  ένα φουστάνι μελιτζανί  που βαλε  η μια στο λιβάδι …. κι εκεί πάνω λογοφέρνανε για  το ποια  ήταν πιο ελαφριά στον χορό .

Καθότανε κάθε απόγευμα στο κατώφλι  μετρούσαν τη ζωή τους με πολέμους, σκοτωμούς, τ’αποθαμένα τους,  τους  αποχωρισμούς…. μοναδική κοκεταρία το μελιτζανί φουστάνι  κι  ένας χορός  στο λιβάδι.

Μέρα της γυναίκας,  μέρα για να θυμηθούμε  τις γυναίκες  που πάλεψαν  για ισότητα κι  αξιοπρέπεια. Μέρα της γυναίκας, μέρα για να θυμηθούμε πως η αξιοπρέπεια κρύβεται και σ’εκείνα τα θολωμένα  μάτια, σ’ εκείνα τα  ροζιασμένα χέρια,  σ’ εκείνα τα  μόνιμα μαύρα ρούχα και σ’εκείνο το  μικροπαντρεμένο  κορίτσι που  χήρεψε μόλις  δώδεκα χρονών, φορτώθηκε  την ευθύνη  μαυροφορέθηκε τον  πόνο κι  ο πόνος της έγινε  θρύλος και τραγούδι για να μας συνοδεύει  τις μέρες της χαράς.  Μέρα της γυναίκας, μέρα για να  μνημονέψουμε όλες τις γυναίκες που  λιώσαν  για να φωτίσουν τον δρόμο μας.

 

Το τραγούδι  είναι από το διπλανό χωριό  τα Νένητα της Χίου