ΤΑ ΜΠΛΟΚΙΑ

Ειδήσεις και αναλύσεις από τη Λέσβο και την Ελλάδα με αριστερή ματιά!

Απόψεις Δεύτερο Θέμα

Κοροϊδεύουν τις χαίνουσες πληγές

«Το πιο τρομακτικό πράγμα είναι μαζί και γελοίο./ Το γελοίο είναι η φοβερότερη ιδιότητα του/ τρομαχτικού».  Γιώργος Χειμωνάς, «Ο εχθρός του ποιητή».

 Πόσο, μα πόσο δίκιο είχε ο Γιώργος Χειμωνάς! Για μια ακόμα φορά επιβεβαιώθηκε, από την γελοιότητα της φρίκης που έρεε ποταμηδόν από την κάθε φράση της υπουργού Πολιτισμού Λίνας Μενδώνη, στη συνέντευξη Τύπου, προκειμένου να δικαιολογήσει τα φοβερά αδικαιολόγητα στην υπόθεση Λιγνάδη. Τα φοβερά που έγιναν φοβερότερα μετά τη νέα, σημερινή, μήνυση σε βάρος του, για βιασμό ανηλίκου που έγινε το 2010 και δεν έχει παραγραφεί.

Φυσικά η Λίνα Μενδώνη δεν ένιωσε την ηθική επιταγή της παραίτησης. Η πιο ανατριχιαστική υπουργός Πολιτισμού, αντί να συναισθανθεί το βάρος της συγκαλυπτικής αδικοπραξίας της, το συνέχισε, μη τυχόν και φανούν οι πρωθυπουργικές ευθύνες. Ο όφις–Λιγνάδης την εξαπάτησε, είπε. Και την εξαπάτησε «γιατί κατέχει την υποκριτική τέχνη». Και συνέχισε με την ίδια βάναυση αδιαφορία και περιφρόνηση για τον πόνο των θυμάτων, να παραποιεί την αλήθεια κοροϊδεύοντας τις χαίνουσες πληγές. Με σχεδόν ακατάληπτους συνειρμούς, έριξε ευθύνες στην Λυδία Κονιόρδου που έπαιξε με τον Λιγνάδη στους  «Πέρσες», επιτέθηκε στον Πάνο Σκουρολιάκο, υπερπήδησε όλα τα εμπόδια της λογικής για να φτάσει στον πρέσβη ης Βενεζουέλας κι από κει μ’ ένα ακόμα άλμα στην υπόθεση Παππά – Μιωνή, σε ένα αφηνιασμένο γαϊτανάκι εξουσιαστικής αλλοφροσύνης που αν δεν αφορούσε μια τραγωδία, θα ήταν για ακατάσχετους γέλωτες.

Φτάνει όμως. Μέχρι εδώ. Η Μενδώνη (και όχι μόνο αυτή) πρέπει να φύγει. Το είπε με εξαιρετική ακρίβεια, με καημό και οργή (δηλαδή με ρυθμό) η ηθοποιός Κλέλια Ρένεση: «Η Μενδώνη είναι απλά το περιτύλιγμα. Μέσα είναι η φωλιά με τα σκουλήκια… Πρωθυπουργός – δημοσιογράφοι – ΜΜΕ, θα σας θυμάται η ιστορία ως το παρεάκι που τάιζε τα τέρατα με τον φόβο και τα όνειρά μας».

Κι αυτό το «παρεάκι» των τεράτων έκανε (και συνεχίζει) τα αδύνατα δυνατά για να συγκαλυφθεί η υπόθεση. Στις 3 Φεβρουαρίου (και ενώ ο κόσμος βοούσε) κατατέθηκε η πρώτη μήνυση, αλλά έπρεπε να περάσουν 15 ολόκληρες μέρες μέχρι να ξεκουνηθεί ο εισαγγελέας και να ζητήσει στοιχεία από τον ΣΕΗ. Τι μεσολάβησε σ’ αυτές τις 15 μέρες; Οργιαστικές προσπάθειες παρασιώπησης, προσπάθειες επίρριψης ευθυνών στα θύματα, απειλητικά τηλεφωνήματα σε εμπλεκόμενους, περίεργες κινήσεις και έλεγχοι έξω από σπίτια, ραβασάκια κατευθυνόμενων ειδήσεων στην ΕΡΤ, εργολαβίες λάσπης στην αξιωματική αντιπολίτευση κλπ.

 Βλέπεις, ο γνωστός καλλιτέχνης είναι γνωστός φίλος γνωστού Πρωθυπουργού και είναι γνωστό πως προσωπικά τον εγκατέστησε στην γνωστή θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου, νομοθετώντας μάλιστα ad hoc. Είναι επίσης γνωστό πως και άλλον γνωστό του φίλο που αγόραζε παιδάκια για να ασελγεί, ο γνωστός Πρωθυπουργός του είπε, συνέστησε καλύτερα, να «κάνει πίσω» μέχρι να ησυχάσουν τα πράγματα!

 Αυτός ο ηθικός πολτός από αηδία, έγκλημα, περιφρόνηση στη ζωή, αυτή η κρεατομηχανή που αλέθει (κοντά στα άλλα εγκλήματα) ψυχές και ζωές, αυτός ο κόσμος των τεράτων είναι ο «όμορφος κόσμος ηθικός αγγελικά  πλασμένος» που θέλουν να επιβάλλουν ως φυσική κατάσταση. Το ότι με τέτοια λύσσα  προσπαθούν να συγκαλύψουν την περίπτωση Λιγνάδη, σημαίνει ότι η βαλίτσα είναι πολύ μεγάλη, πάει πολύ μακριά, πολύ βαθιά και είναι γεμάτη από πύον και μπαρούτι που αν εκραγεί πολλοί, πολύ ψηλά, δεν θα έχουν που να κρυφτούν.

Φτάνει όμως. Μέχρι εδώ. Δεν είναι η Μενδώνη μονάχα που ο πρέπει να παραιτηθεί πάραυτα. Πρέπει να σταματήσει όλο το ξεσαλωμένο πανηγύρι χυδαιότητας της εξουσίας. Αυτός ο νευρόσπαστος χορός που τσαλαπατά τη δημοκρατία, αυτή η φρενίτιδα κλοπής πολύτιμων περιουσιακών στοιχείων της κοινωνίας, υλικών και άυλων. Αποδείχθηκε ότι η χώρα δεν χρειάζεσαι οδοστρωτήρα, αλλά δημοκρατία. Δεν χρειάζεται ένα ράκος που παραπαίει ανάμεσα στους ντίλερ, στους εμπόρους και στους άρπαγες, αλλά πολίτευμα συγκροτημένο, συντεταγμένο και νομιμοποιημένο. Με νόμους που αφουγκράζονται τον χτύπο της πραγματικότητας, με νόμους που τους επεξεργάζονται οι φυσικές διαμεσολαβήσεις και οι θεσμισμένες δομές του πολιτεύματος και όχι τα συμφέροντα της κλοπής και της βαρβαρότητας.

Το παρεάκι των τεράτων πρέπει να εμποδιστεί. Ήδη θρηνούμε θύματα. Θρηνούμε παιδιά και όνειρα.