ΤΑ ΜΠΛΟΚΙΑ

Ειδήσεις και αναλύσεις από τη Λέσβο και την Ελλάδα με αριστερή ματιά!

Δεύτερο Θέμα Πολιτική

Στέλιος Κούλογλου/Δέκα συμπεράσματα από την Επιτροπή του Ευρωκοινοβουλίου για τις υποκλοπές

Η συνεδρίαση της Εξεταστικής Επιτροπής του Ευρωκοινοβουλίου για τις υποκλοπές (Pega) κράτησε 3 ώρες και 40 λεπτά και ήταν γεμάτη από πληροφορίες και συμπεράσματα. Ιδού ορισμένα από αυτά:

1. Ίσως δεν υπάρχει άλλη κυβέρνηση κράτους μέλους που στο παρελθόν να έχει δεχθεί τόσο πολύπλευρη κριτική και να βρεθεί τόσο απομονωμένη, όσο η κυβέρνηση Μητσοτάκη στη συνεδρίαση. Ακόμη και στις καραμπινάτες ακροδεξιές περιπτώσεις της ουγγρικής και πολωνικής κυβέρνησης, υπήρχαν ευρωβουλευτές φιλικά προσκείμενοι που τις υπεράσπισαν ή είπαν μια καλή κουβέντα.

Στην περίπτωση της ελληνικής, ο Ισπανός κ, Zoido Alvarez ήταν ο μοναδικός βουλευτής του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος( όπου ανήκει η ΝΔ) που πήρε το λόγο (από τις άλλες πολιτικές ομάδες μίλησαν 2 και 3 ευρωβουλευτές). Άρχισε την ομιλία του λέγοντας ότι καλύφτηκε σε αρκετά σημεία με την προλαλήσασα εισηγήτρια Σοφία Ιντβεντ- που ήταν καταπέλτης κατά της ελληνικής κυβέρνησης- και στη συνέχεια δήλωσε ότι θα περιοριστεί σε ερωτήσεις, ξεκινώντας την πρώτη, προς τον Θ. Κουκάκη, ως εξής:

«Λυπάμαι πάρα πολύ για όσα ζήσατε. Κανένας δημοσιογράφος σε καμία δημοκρατική χώρα δεν θα πρέπει να βλέπει τα δικαιώματα του να παραβιάζονται»!

Ο κ.Alvarez στον δεύτερο γύρο ψέλλισε κάποια πράγματα υπέρ Μητσοτάκη, προφανώς κατόπιν άνωθεν παρέμβασης, αλλά το συμπέρασμα είναι σαφές: σε επίπεδο Ευρωκοινοβουλίου, την κυβέρνηση δεν υποστηρίζουν ούτε οι δικοί της.

2. Η κυρία Καϊλη, που είναι επίσης μέλος της Pega, απουσίασε από τη συνεδρίαση. Με δεδομένο ότι ο κ. Ανδρουλάκης θα καταθέσει σε άλλη συνεδρίαση, χάθηκε  έτσι η ευκαιρία να παρουσιαστούν  και να υποβληθούν κρίσιμες ερωτήσεις για τον πρόεδρο-θύμα των υποκλοπών και να προβληθούν οι θέσεις του ΠΑΣΟΚ(λέμε τώρα).

3. Οι εισηγήσεις των τριών Ελλήνων δημοσιογράφων και οι απαντήσεις στις ερωτήσεις που τους υποβλήθηκαν, φώτισαν αρκετές πλευρές του σκανδάλου. Εντύπωση προκάλεσε η αρχική εισήγηση Κουκάκη, που προσδιόρισε σαφώς τα οικονομικά συμφέροντα τα οποία ερευνούσε και προσέλκυσαν τους δύο κοριούς (της ΕΥΠ και του Predator) στο τηλέφωνο του. 

  • Τροποποίηση του Ποινικού Κώδικα, ώστε οι Έλληνες εισαγγελείς να μην μπορούν να προχωρήσουν απευθείας σε ποινική δίωξη τραπεζίτη για απάτη, αν δεν υπάρχει απόφαση της τράπεζάς του.
  • Νομοθετική αλλαγή ώστε το όλο το εγκληματικό προϊόν που είχε δεσμευτεί από την Αρχή για το Ξέπλυμα Χρήματος και τους εισαγγελείς, να μπορεί να επιστρέφεται σε αυτούς που τέλεσαν παράνομες πράξεις αν δεν προχωρήσει η διαδικασία εντός 18 μηνών.
  • Στοπ στην δυνατότητα των εισαγγελέων να ασκήσουν δίωξη για κακουργηματική φοροδιαφυγή, φόρου άνω των 150.000 ευρώ.

4. Οι πρωταγωνιστές του σκανδάλου, σύμφωνα με τους ερευνητές-δημοσιογράφους, ονοματίστηκαν ευκρινώς. Πέρα από τους Μητσοτάκη, Δημητριάδη, Κοντολέωντα, η εταιρεία Krikel (συμφερόντων Γ. Λαβράνου) και ο πρώην αντιπρόσωπος της εταιρίας Intellexa στην Ελλάδα, Φέλιξ Μπίτζιος.

Σχετικά με τον τελευταίο,  η καλά ενημερωμένη εισηγήτρια της Επιτροπής Σοφία Ιντβεντ, ρώτησε αν ευνοήθηκε από τη ρύθμιση για το “ξεπάγωμα” των περιουσιακών στοιχείων οικονομικών εγκληματιών. Η απάντηση Κουκάκη ήταν θετική.

5. Ευρωβουλευτές και παρευρισκόμενοι αρχίζουν να μπαίνουν για τα καλά στο νόημα του παρακράτους Μητσοτάκη:  κουμπαριές και οικονομικές δοσοληψίες ανάμεσα σε πολιτικούς και «σκοτεινούς» επιχειρηματίες, πρακτικές υποκόσμου με υποκλοπές και οικογενειοκρατία (χωρίς να γνωρίζουν και τις απειλές της αδελφής Ντόρας προς τους Ελληνες βουλευτές):

«Oικογενειακές σχέσεις, με οικονομικές συναλλαγές, οι παρακολουθήσεις στη χώρα μας πόρρω απέχουν από το να γίνονται για λόγους εθνικής ασφάλειας.. Αυτό δεν λέγεται κράτος, λέγεται παρακράτος» σημείωσε κάποια στιγμή ο κ. Κουκάκης.

6. Ιδιαίτερα σημαντικές ήταν οι τοποθετήσεις των τριών δημοσιογράφων (Τριανταφύλλου, Μαλιχούδης, Κουκάκης) για την αδράνεια των διωκτικών αρχών και της Δικαιοσύνης, η οποία με τη στάση της διευκολύνει την απόκρυψη ή την καταστροφή κρίσιμων αποδεικτικών στοιχείων.

Στους ευρωβουλευτές μοιάζει εξάλλου απίστευτο ότι ο εισαγγελέας του Ανωτάτου Δικαστηρίου διέταξε έρευνα όχι για το σκάνδαλο, αλλά για το πως και από ποιον αυτό αποκαλύφθηκε!

7. Ο πρόεδρος της ΑΔΑΕ (Αρχή Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών Χ. Ράμμος απέφυγε να απαντήσει αν τα αρχεία από τις υποκλοπές των κκ Ανδρουλάκη και Κουκάκη δεν αποθηκεύτηκαν, αλλά έδωσε είδηση: είπε ότι οι πάνω από 15.000 υποκλοπές τηλεφωνικών συνδιαλέξεων το 2021, έγιναν όχι μόνο από την ΕΥΠ αλλά και από την ΕΛΑΣ. Ενδιαφέρον, πράγματι.

8. Η -μέσω τηλεδιάσκεψης- εμφάνιση των δύο κυβερνητικών αξιωματούχων, του γενικού γραμματέα του υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης και του Υπουργείου Δικαιοσύνης, ιδίως του τελευταίου, ήταν αξιολύπητη. Οι κύριοι Αθ. Σταβέρης και Π. Αλεξανδρής εμφανίστηκαν και οι δύο μαζί, σαν να μην έχουν γραφείο στο υπουργείο τους και αυτόνομη υπόσταση, σαν τους Χιώτες για αλληλοϋποστήριξη.

Η παρουσία ήταν πράγματι επαρχιώτικη. Προκλητικός ο κ. Αλεξανδρής, λες και μιλούσε σε κανένα νεοδημοκρατικό καφενείο στην πλατεία του χωριού, αναρωτήθηκε  αν υπάρχει σκάνδαλο επειδή το γράφουν οι εφημερίδες!  Προκαλώντας γενική θυμηδία σε ένα κοινό υποψιασμένο στις προσπάθειες συγκάλυψης σκανδάλων από τις κυβερνήσεις. Δόθηκε η εικόνα μιας κυβέρνησης κυριολεκτικά εκτός τόπου και χρόνου.

9. Για την Πολωνή ευρωβουλευτή Róża Thun, από την κεντρώα πολιτική ομάδα Renew, όλες οι αστείες δικαιολογίες της κυβέρνησης και η επίκληση του εθνικού συμφέροντος θυμίζουν την ανάλογη επιχειρηματολογία της ακροδεξιάς πολωνικής κυβέρνησης, που επίσης παρακολουθούσε βουλευτές του πολωνικού Κοινοβουλίου. «Είναι σαν ντεζά βου», επανέλαβε 2 φορές στην παρέμβαση της.

10. Οι επισημάνσεις για το προβληματικό ελληνικό κράτος Δικαίου, όπως το έχει καταντήσει η κυβέρνηση Μητσοτάκη, βάζει τη χώρα σε σοβαρές δοκιμασίες, περιπέτειες και ίσως κυρώσεις, ανάλογες με αυτές που αντιμετωπίζουν Ουγγαρία και Πολωνία. Στη συνεδρίαση τέθηκε για πρώτη φορά το ερώτημα, όχι από ευρωβουλευτές της αριστεράς, αν η κυβέρνηση Μητσοτάκη οδηγεί τη χώρα σε ένα αυταρχικό, αντιδημοκρατικό καθεστώς.