ΤΑ ΜΠΛΟΚΙΑ

Ειδήσεις και αναλύσεις από τη Λέσβο και την Ελλάδα με αριστερή ματιά!

Δεύτερο Θέμα Τόπος

ΤΟ ΚΙΟΣΚΙ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ

Τουτη η φωτογραφια, που ανεβηκε με πρωτοβουλια, των Lesvosoldies, στο διαδικτυο και ειναι αυτη, που βρισκεται στο αρχειο μου, σταθηκε και η αιτια , για τουτον τον αναγκαιο σχολιασμο μου, οταν διαπιστωσα, οτι καποιος του διαδικτυου, με αφορμη την δημοσιευση της φωτογραφιας, προχωρησε σε ανεπιτρεπτα σχολια, που οχι μοναχα παραποιουν την ιστορικη αληθεια, αλλα και χλευαζουν τα προσωπα που την κοσμουν.

 

Γράφει ο Βασος Ι. Βομβας

 

Γράφει ο συγκεκριμενος :

” Ολοι  με  καλοχτενισμενη  μπολκα και  αψογα  σιδερωμενα παντελονια.  Και  που  ειναι  η  φρικη  του Β.Π.Π?”

“Ο  ορθιος  αριστερα  με  τον  Γαλλικο  μπερε  Μακι  καπνιζει  ανετος. Το  τσιγαρο  που  το   σελεμησε? Του  το εδωσε  φαινεται  ανδρας  της  Βερμαχτ.Καλη  του   ωρα.!!! “

“Τρισευτυχισμενοι  ανθρωποι  στην  καρδια  του  πολεμου? Καπως  δυσκολοχωνευτο”.

Μετα απ’ αυτην την ανοσια και εν ταυτω ιεροσυλη αναρτηση του συμπολιτη μας, που αγγιζε τα ορια της υβρεως, αποφασισα να του απαντησω μιας και κανενας αλλος, στην ιδια σελιδα, δεν ειχε την “ευαισθησια” να τον βαλει στη “θεση” του.

Και του εγραψα τουτα:

Nikolaos V.

 Φιλτατε, μην σκυλευεις τα χρονια εκεινα,της απολυτης πενιας και του φοβου. Προφανως και δεν ειχες γεννηθει.Και επειδη δεν εχεις ιδεα, για προσωπα και καταστασεις, αρκεσου στην φωτογραφια και αφησε τις κρισεις γι’ αυτους, που ξερουν και αισθανονται. 

Ακου, “σελεμισε”!    

Οι ανθρωποι τοτε ειχαν και αξιοπρεπεια και ευγενεια ψυχης και το κυριωτερο αλληλεγγυη. Σεβαστειτε τους.

Παρα ταυτα η απαντηση μου αυτη, αντι να τον συνετισει και να τον κανει πιο προσεκτικo, αυτος συνεχισε, και το αρχικο ατοπημα του, πηρε τωρα  και την μορφη ευφυολογηματος.

Και μου γραφει:

 “…..Το κειμενακι μου ειναι γραμμενο με χιουμοριστικη χροια. Εκει οφειλεται το οτι παρεισεφρυσε το ρημα σελεμισε. Το αντικαθιστω λοιπον με το ρημα αγορασε. Τωρα για να μην κανουμε την τριχα τριχια η φωτογραφια  ειναι τραβηγμενη την μεταπολεμικη εποχη. Η αριστη ποιοτητα του φωτογραφικου υλικου (φιλμ, χαρτι) δημιουργησε επισης ερωτηματα. Εγω γραφω παντοτε καλοπροαιρετα και χωρις ταπεινα ελατηρια”.

Και του απαντω:

Nikolaos V.

Συγχωρητεος, εστω και με τις ατελεις διευκρινησεις σας. Ατυχως ομως, χωρις να το καταλαβαινεις, την τριχα εσυ την εκανες τριχια. Η φωτογραφια ειναι τραβηγμενη, οπως αναγραφεται τον Ιουνιο του 1943. Τα γραμματα ειναι του πατερα μου. Κι αν γνωριζες , εστω και εναν, απο τους εικονιζομενους, δεν θα εγραφες τετοιες ανακριβειες.Ημουν  επτα χρονων τοτε. Ο εικονιζομενος με τον μπερε, ο ανηψιος του Κουφου (Κ’ φου), που ειχε το καφενεδακι του, κατω στα Τσαμακια, ο Νταρνταγος, απεβιωσε απο φυματιωση ( που τοτε θεριζε) το 1946, αμεσως σχεδον, μετα την κατοχη, καθως και πολλοι αλλοι της συντροφιας του. Το Κατολ, ο Πατεστος κ.α. Γιατι σας ξενιζει το χαρτι και το φιλμ. Τοτε οχι μοναχα οι αδελφοι Βασιλειου, αλλα και αλλοι φωτογραφοι εβγαζαν μοναδικες σε ποιοτητα φωτογραφιες. Και εχω παμπολλες απ’ αυτες, προπολεμικες και μεταπολεμικες, στην κατοχη μου. 

Και κατι τελευταιο. Ουδεις αμφισβητησε την “καλοπροαιρετη” γραφη σας. Μονο, που για την αποδειξη της στην πραξη, χρειαζεται και μια καποια ερευνα που εσεις επιμελως μας στερειτε!

Οι Γερμανοι, ηδη απο τον Φλεβαρη του 1943 , μετα την ηττα τους στο Σταλινγκραντ ειχαν παρει την κατω βολτα. 

Ερρωσο!

Αλλά, επειδη ενιωθα, οτι δεν ειχα εξαντλησει την απαντηση μου, ειπα να συνεχισω και εγραψα και τουτα:

“Επειδη για το Κιοσκι και για τους Κιοσκιανους, οι μονοι αρμοδιοι, για να εκφερουν εγκυρη γνωμη, (χωρις να αποκλειονται οι σοβαρες παρεμβασεις)  ειναι μονον οι Κιοσκιανοι, ας κλεισουμε τη συζητηση με τουτα τα συμπληρωματικα: 

Η φωτογραφια, τραβηγμενη στο ταρατσακι της παλιας Νομαρχιας Λεσβου, που ηδη ειχε εγκαταλειφθει, λογω του σεισμου του 1939, και ειχε καταστει επικινδυνη, εχει το μεγαλο χαρισμα,  να συγκεντρωνει ολες τις ηλικιες των νεων  του Κιοσκιου και να αποτυπωνει σπανιες στιγμες, μοναδικες θα ελεγα, της νεολαιας του. 

Οι μιζεροι επικριτες της φωτογραφιας, την ξενοιαστη αυτη στιγμη, που οι νεολαιοι μπορουσαν και να χαμογελουν ακομα, μεσουσης της Γερμανικης κατοχης, απορουν και εξιστανται και χαρακτηριζουν “δυσκολοχωνευτο” το συμβαν  (φωτογραφια). Και αναρωτιουνται, πως ειναι μαθες δυνατον,  να ειναι “τρισευτυχισμενοι οι ανθρωποι, καλοχτενισμενοι με μπολκα και καλοσιδερωμενα παντελονια”.

 Και η απορια συνεχιζεται και επεκτεινεται. 

“Και  που ειναι η φρικη του Β’. Παγκοσμιου Πολεμου; “

Κι επειδη αυτο δεν αντεχεται,  ας μεταθεσουμε σου λεει τον χρονο κι ας τον παμε λιγο παρακατω εκει γυρω στο 1947-8, οποτε τα παντα νομιμοποιουνται. Και τα καλοσιδερωμενα παντελονια  και οι καλοχτενισμενοι (με μπολκα) και το χαμογελο τους. 

Μονο, που η φωτογραφια ειναι του Ιουνιου του 1943, (τα γραμματα ειναι του πατερα μου) και βρισκεται στο αρχειο μου, για να μας θυμιζει, τις στιγμες εκεινες, της αρχης του καλοκαιριου, στο Κιοσκι της Γερμανικης κατοχης. Ηταν η εποχη, που λογω πενιας ( φτωχειας), οι εφηβοι φορουσαν ακομα κοντα παντελονια (Νταρνταγος, Σβορωνος). Ηταν η εποχη που τα αδαμαστα νιατα της πολης, οι μετεπειτα Επονιτες, ετοιμαζονταν για το μεγαλο πανηγυρι της Νικης, που σε λιγον καιρο θα ερχονταν. Ηταν τοτε που το Σταλινγκραντ εγινε ο προαγγελος της πτωσης του Φασισμου. Κι οι Μυτιληνιοι το γνωριζαν αυτο. Παρα τις επισιτιστικες δυσκολιες, οι ανθρωποι δεν ειχαν χασει το κεφι τους.

Χαμογελουσαν και περιμεναν!

Γραφει ο πατερας μου στο βιβλιο του: 

 

 “ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ ΚΙ ΕΓΩ” 

 

” Στην κατοχη περνουσαμε ωραια, διοτι εκτος απο την πεινα την ανελεητη, που σαν να την ειχαμε συνηθισει, δημιουργουσαμε συγκεντρωσεις στα σπιτια μας, οπου πηγαιναμε νωρις και φευγαμε τα ξημερωματα, γιατι αλλιως κινδυνευαμε να βρεθουμε στα γερμανικα κρατητηρια, αφου η κυκλοφορια απαγορευοταν περαν της 10ης νυκτερινης ωρας. Κι εμεις, αυτην την ωρα, αρχιζαμε να ζουμε. Ειμασταν ομως νεοι κι αυτο μετρουσε πολυ στην αντοχη μας”.  

Ετσι ειχαν τα πραγματα τοτε, γι αυτο ο Νταρνταγος της φωτογραφιας με τον ” Γαλλικο μπερε Μακι καπνιζει ανετος” Ενω  εμεις, θα ψαχνουμε να βρουμε…. απο που  το “σελεμησε”. Και αναρωτιομαστε. Μηπως του …”το εδωσε στρατιωτης της Βερμαχτ”;

 Αντε τωρα εσυ,να λυσεις τετοιες “σοβαρες” αποριες!!! 

Σ’ αυτο λοιπον το Κιοσκι, που χτιστηκαν τα ονειρα και οι ελπιδες των παιδιων του, των Κιοσκιανων, το μονο που ξεχωριζει πισω απο τη φωτογραφια, ειναι το ΗΡΩΟΝ, στη μεση της πλατειας, το σπιτι του Παραδελλη και ο ξυλινος καφενες του Μικρασιατη Παπαδοπουλου, στεκι των Μυτιληνιων, ευπορων και μη, απο τον πρωτο διωγμο, μεχρι και, την ελευση των Γερμανων. Γκρεμιστηκε, οντας ερειπωμενο πια, στο τελος της δεκαετιας του ’40. 

Και το Κιοσκι, παρ’ ολη την κακομεταχειριση του, απο τους  Νεομυτιληνιους, εξακολουθει να υπαρχει. 

Να ζει! 

Μονο, που δεν θα το ζεστανουν ξανα, και δεν θα το ζωντανεψουν τα παιδια της φωτογραφιας”! 

Κι η μνημη;

Αυτη μονιμα θα κατοικει, εκει κατω στα λαβωμενα πευκα του δασους. Ναι, σ’ αυτα, που δεν μπορεσαν να σκοτωσουν, οι Ουννοι!

 

Γεναρης του 2022