ΤΑ ΜΠΛΟΚΙΑ

Ειδήσεις και αναλύσεις από τη Λέσβο και την Ελλάδα με αριστερή ματιά!

Δεύτερο Θέμα Οικονομία

Χαράλαμπος Κασίμης: Δημογραφική ανανέωση, γνώση και καινοτομία για την παραγωγική ανασύνταξη της ελληνικής γεωργίας

Όπως καταγράφεται σε διάφορες στατιστικές, η παραγωγικότητα του αγροτικού τομέα στην Ελλάδα εμφανίζεται σημαντικά χαμηλότερη συγκριτικά με άλλες χώρες της ΕΕ τόσο σε ότι αφορά στην παραγωγικότητα της εργασίας όσο και σε ότι αφορά στον δείκτη συνολικής παραγωγικότηταςτων συντελεστών παραγωγής (TFP).

Αποτέλεσμα: αξία παραγωγής ανά απασχολούμενο σχεδόν διπλάσια στην ΕΕ απ’ ότι στην Ελλάδα (28.621 $ έναντι 16.848 $) και αύξηση του επιχειρηματικού εισοδήματος της γεωργίας πολλαπλάσια (+19% έναντι 1%).

Πως θα αλλάξει αυτό;

Η κρίση της πανδημίας ανέδειξε την σημασία της γεωργίας και της αγροδιατροφής και την επείγουσα ανάγκη ενός  στρατηγικού αναπροσανατολισμού της ελληνικής γεωργίαςπου θα λαμβάνει υπόψη τη νέα πρόταση της ΚΑΠ αλλά και τη στρατηγική της Πράσινης Συμφωνίας «από το αγρόκτημα στο πιάτο».

Κεντρικός άξονας μιας τέτοιας στρατηγικής πρέπει να είναι η στροφή στην παραγωγή προϊόντωνποιότητας και ταυτότητας, ασφάλειας και πιστοποίησης,γεωγραφικών ενδείξεων και βιολογικής γεωργίας.

Τα μέτρα πολιτικής που θα μας επιτρέψουν να υποστηρίξουμε έναν τέτοιο προσανατολισμό και να βελτιώσουμε τους δείκτες παραγωγικότητας και ανταγωνιστικότητας και εν τέλει το γεωργικό εισόδημα είναι αυτά που θα στηρίζουν την μείωση του κόστους παραγωγής, θα ενισχύουν την παραγόμενη προστιθέμενη αξία και θα αντιμετωπίζουν το πρόβλημα του μεγέθους της παραγωγικής μονάδας μέσω της ενίσχυσης των συλλογικών μορφών  οργάνωσης όπως οι συνεταιρισμοί, οι ομάδες παραγωγών και οι διεπαγγελματικές οργανώσεις.

Σε αυτή την κατεύθυνση οι πόροι του ΠΑΑ και του Ταμείου Ανάκαμψης (που αναλογούν στον αγροτικό τομέα) πρέπει να αποκτήσουν αυστηρή στόχευση που θα υπηρετεί τις προϋποθέσεις ανάταξης της παραγωγικότητας και ανταγωνιστικότητας της γεωργίας μας.

Αυτοί που θα πρέπει να φέρουν το βάρος αυτής της παραγωγικής ανασύνταξης και προσαρμογής είναι κυρίως το δυναμικό δημογραφικά, εκπαιδευτικά και επιχειρηματικά τμήμα του αγροτικού πληθυσμού, οι συλλογικές μορφές οργάνωσης και ο επιχειρηματικός κόσμος της αγροδιατροφής με την κατάλληλη επιστημονική, διοικητική και πολιτική υποστήριξη.

Για όλα τα παραπάνω απαιτείται πρωτίστως όμως:

  1. Ένα ολοκληρωμένο σχέδιο παρεμβάσεων για μια γενναία δημογραφική ανανέωση του αγροτικού πληθυσμού (με πολιτικές γης και διαδοχής, αξιοποίηση δημόσιας περιουσίας, πολιτική επενδυτικών κινήτρων και χρηματοδοτικών εργαλείων).
  2. Ένα εθνικό λειτουργικό σύστημα διαχείρισης της γνώσης, κατάρτισης, έρευνας, καινοτομίας, ψηφιοποίησης της γεωργίας, νέων τεχνολογιών και γεωργικής συμβουλευτικής.
  3. Ένα στοχευμένο και συνδεδεμένο με επιδόσεις σχέδιο επενδυτικών προτεραιοτήτων (ιδιωτικών, δημοσίων και συλλογικών φορέων) κινήτρωνκαι χρηματοδοτικών εργαλείων για την μείωση του κόστους παραγωγής, την αύξηση της προστιθέμενης αξίας και την ενίσχυση των διακλαδικών συνδέσεων και του εξαγωγικού προσανατολισμού.

Μα πάνω απ’ όλα απαιτείται η πολιτική βούληση τόσο του σχεδιασμού όσο και της εφαρμογής μιας τέτοιας πολιτικής.

 

Καθηγητής ΓΠΑ