ΤΑ ΜΠΛΟΚΙΑ

Ειδήσεις και αναλύσεις από τη Λέσβο και την Ελλάδα με αριστερή ματιά!

Απόψεις Δεύτερο Θέμα

Απάνθρωπη γελοιότητα για να κρύψουν τα αδιέξοδα

Ζώτου Έλλη

Από το Ζέπελιν στα πλωτά φράγματα – Επικοινωνιακά μέτρα από την κυβέρνηση την ώρα που η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη απουσιάζει

Είναι η χρήση του όρου «προσφυγικές / μεταναστευτικές ροές» και όχι αφίξεις, λες και οι πρόσφυγες και μετανάστες δεν είναι άνθρωποι που φτάνουν, αλλά «ρέουν», που έδωσε την ιδέα να χρησιμοποιηθούν πλωτά φράγματα για τις πετρελαιοκηλίδες; Είναι η εμμονική αντι-ανθρωπιστική εν τέλει ρητορεία στην οποία είχε επενδύσει τέσσερα χρόνια η Ν.Δ., η οποία την αναγκάζει να παρουσιάσει επικοινωνιακά «αυστηρά» μέτρα ελλείψει πραγματικών λύσεων και εν απουσία ουσιαστικής ευρωπαϊκής αλληλεγγύης;

Γιατί πώς αλλιώς να εξηγηθεί το ότι μια κυβέρνηση χώρας με εκατοντάδες χιλιάδες ακτογραμμή θεωρεί πως ένα φράγμα 2.700 μέτρων που θα κοστίσει 500.000 ευρώ (!)- αλήθεια, πόσο θα μπορούσε να ενισχυθεί το νοσοκομείο της Μυτιλήνης ή της Σάμου με αυτά τα χρήματα;- θα εμποδίσει τους πρόσφυγες να φτάσουν στις ακτές μας; Το προφανές -ότι απλά οι βάρκες θα πάνε λίγο παρακάτω- ωστόσο δεν πρέπει να μας κάνει να παραβλέψουμε την ουσία μιας τέτοιας πρότασης, αλλά και τη συγκυρία στην οποία λέγεται.

Και η ουσία δεν είναι η αποτελεσματικότητα -θυμίζουμε το Ζέπελιν στη Σάμο, αλλά και τον φράχτη στον Έβρο, που το 2017-2018 είχαμε αύξηση αφίξεων που έφτανε και το 200%-, αλλά ότι προτείνεται το πιο κοντινό μέτρο στην ενεργή αποτροπή, η οποία είναι παράνομη βάσει της Συνθήκης της Γενεύης, όπως τόνισε και ο διευθυντής του ελληνικού τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας Γαβριήλ Σακελλαρίδης χθες στο Κόκκινο.

Ήδη από την πρώτη στιγμή ο διευθυντής της Διεθνούς Αμνηστίας Ευρώπης αντέδρασε κάνοντας λόγο για «ανησυχητική κλιμάκωση στις τρέχουσες προσπάθειες της ελληνικής κυβέρνησης να καταστήσει όσο πιο δύσκολο γίνεται στους αιτούντες/ούσες άσυλο και τους πρόσφυγες να φτάσουν στις ακτές της και θα οδηγήσει σε μεγαλύτερους κινδύνους εκείνους/ες που αναζητούν απεγνωσμένα ασφάλεια» συμπληρώνοντας ότι «εγείρει σοβαρά ζητήματα, για τη δυνατότητα των διασωστών να συνεχίσουν να παρέχουν βοήθεια σωτήρια για τη ζωή».

Μάλιστα αντίστοιχους προβληματισμούς προέβαλε και η Κομισιόν διά στόματος του εκπροσώπου της, αρμόδιου για τη μετανάστευση, Άνταλμπερ Γιαν. Θυμίζουμε ότι ο φράχτης του Έβρου δεν είχε χρηματοδοτηθεί από την Ε.Ε.

Την ίδια ώρα ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου, Ν. Μηταράκης ζητούσε χρηματοδότηση από την Ε.Ε. για τα κλειστά κέντρα των νησιών, τα οποία έχουν εξαγγείλει εδώ και μήνες και για τα οποία λίγους μήνες πριν ο πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης βεβαίωνε τον ύπατο αρμοστή του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες Φ. Γκράντι ότι δεν θα είναι κέντρα κράτησης.

Παράλληλα, η Ε.Ε. προετοιμάζει το Ευρωπαϊκό Σύμφωνο Μετανάστευσης και Ασύλου. Ωστόσο, όταν προ δύο εβδομάδων ο αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και επίτροπος για τον Ευρωπαϊκό Τρόπο Ζωής Μαργαρίτης Σχοινάς είχε μιλήσει στην ελληνική Βουλή, αποκάλυψε ευρωπαϊκή μέριμνα για επιστροφές, αλλά όχι για ουσιαστικό διαμοιρασμό των ευθυνών. Είχε μάλιστα αναφερθεί σε «καλάθια αλληλεγγύης», όπου κάθε κράτος-μέλος θα επιλέγει πώς θα συμμετάσχει, π.χ. κάποιος μπορεί να στέλνει κουβέρτες και να μη χρειάζεται να δεχθεί κανέναν πρόσφυγα στη χώρα του.

Ενδεικτική της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης είναι η προ τριών ημερών απόρριψη από τη γερμανική Βουλή του αιτήματος να πάρουν 2.000 ασυνόδευτα προσφυγόπουλα από τα ελληνικά νησιά, παρότι υπήρχαν γερμανικοί δήμοι που είχαν εκφράσει την επιθυμία να υποδεχθούν παιδιά.

Οι επιστροφές δε είναι μια επωδός που επαναλαμβάνεται από Ευρωπαίους και Έλληνες τα τελευταία δέκα χρόνια, αλλά και μια πραγματικότητα. Δεν είναι καινούργιο, συμβαίνουν στο μέτρο που μπορούν να πραγματοποιηθούν, οπότε η συνεχής επίκλησή τους είτε είναι επικοινωνιακή είτε μας προετοιμάζει για μαζικές παράνομες επιχειρήσεις της Frontex.

Υ.Γ.: Στους πόσους μήνες θα καταλάβει η κυβέρνηση ότι και αύριο να σταματήσουν οι αφίξεις έχουμε έναν πληθυσμό γύρω στους 70.000-100.000 που πρόκειται να μείνουν στη χώρα, πολλοί εκ των οποίων έχουν ήδη άσυλο; Υπάρχει κάποιο σχέδιο ένταξης;