ΤΑ ΜΠΛΟΚΙΑ

Ειδήσεις και αναλύσεις από τη Λέσβο και την Ελλάδα με αριστερή ματιά!

Απόψεις Δεύτερο Θέμα

Αυτή τη φορά έφταιγε ο Κουτσούμπας…

Δεν είναι η έρευνα, αρχές του καλοκαιριού, του Ευρωβαρόμετρου –η αμεροληψία του οποίου δεν αμφισβητείται ούτε από τα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ, που απλώς αρκέστηκαν να αποσιωπήσουν τα ευρήματα της έρευνας— για το κλίμα στην ελληνική κοινή γνώμη, σύμφωνα με την οποία: το 78% των πολιτών αξιολογεί ως κακή τη γενική κατάσταση στη χώραμε μόλις 22% να πιστεύει το αντίθετο. Το 90% εκτιμά την κατάσταση στην οικονομία ως κακή, σε αντίθεση με ένα ισχνό 10%. Το 92% –σε πλήρη συμφωνία με τον ΟΑΕΔ, ο οποίος καταγράφει ότι επί 12 συνεχόμενους μήνες (Απρίλιος 2020 – Απρίλιος 2021) οι εγγεγραμμένοι άνεργοι ξεπερνούν το 1 εκατομμύριο, και τη μελέτη της ICAP (Μάρτιος 2021), που υπολογίζει τον οικονομικά μη ενεργό πληθυσμό στα 3,5 εκατομμύρια— δηλώνει δυσαρεστημένο όσον αφορά στην απασχόληση. Το 77% δηλώνει ότι ποιότητα της ζωής έχει επιδεινωθεί… Το 65% ότι η χώρα κινείται σε λάθος κατεύθυνση. Το 84% ότι τα δημόσια μέσα ενημέρωσης ποδηγετούνται. Το 71%, τέλος, απαντά αρνητικά στην ερώτηση εμπιστεύεται την κυβέρνηση, ενώ μόλις ένα 28% απαντά θετικά.

Δεν είναι ότι, στην ίδια ακριβώς χρονική συγκυρία, το Antinews, που κάθε άλλο παρά φιλικά διάκειται στην αξιωματική αντιπολίτευση, πρόβαλε μυστικές δημοσκοπήσεις που δίνουν στην κυβέρνηση ποσοστό υποστήριξης μόλις 27%, δηλαδή δέκα και πλέον μονάδες κάτω από αυτό που προβάλλουν τα ΜΜΕ της λίστας Πέτσα.

Δεν είναι ότι οι ίδιες εκείνες δημοσκοπήσεις δίνουν στον ΣΥΡΙΖΑ–ΠΣ και στον Αλέξη Τσίπρα μια εκλογική επιρροή 32% και μάλιστα με ανοδικές τάσεις…

Δεν είναι ότι στην Ελλάδα, σύμφωνα με μελέτη της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας Συνδικάτων τον Αύγουστο, το 88,9% (ήτοι 1,38 εκατομμύρια) των ατόμων με εισόδημα κάτω από το όριο του κινδύνου της φτώχειας αδυνατεί –σε κραυγαλέα απόσταση από το αντίστοιχο 59,5% των Ευρωπαίων– να αντεπεξέλθει οικονομικά σε διακοπές μίας εβδομάδας.

Δεν είναι η πανωλεθρία στη μάχη κατά της πανδημίας, η πλήρης αποτυχία της κυβέρνησης στον έλεγχο της υγειονομικής υποτροπής –με αποτέλεσμα την αύξηση των θανάτων ανά εκατομμύριο πληθυσμού και τη χώρα να κατατάσσεται στην τέταρτη χειρότερη θέση πενευρωπαϊκά– αλλά και στην εφαρμογή του εμβολιαστικού προγράμματος.

Δεν είναι η άθλια, έως και ύποπτη, αντιμετώπιση των καταστροφικών πυρκαγιών του καλοκαιριού, όπου αφέθηκαν να καούν 1,3 εκατομμύρια δάσους, 500% περισσότερα στρέμματα δασικής γης από ό,τι όλα τα προηγούμενα καλοκαίρια, η μεγαλύτερη οικολογική καταστροφή που γνώρισε ποτέ η χώρα.

Δεν είναι ο μεθοδευμένος αποκλεισμός 40.000 υποψηφίων από την πρόσβαση στη ανώτατη εκπαίδευση.

Δεν είναι (last but not least…) η οικτρά αποτυχημένη προσπάθεια ανασχηματισμού της κυβέρνησης, η οποία χρεώνεται προσωπικά στον πρωθυπουργό και στην προσπάθειά του να αποσείσει την ευθύνη για τις διαδοχικές ήττες του καλοκαιριού.

Είναι όλα τα παραπάνω –συν όσα θα απαιτούσαν σελίδες επί σελίδων απλά για να καταγραφούν.

Είναι η πανηγυρική αποκαθήλωση του μεγαλομανούς αυτοθαυμασμού του κ. Μητσοτάκη, ο οποίος –δαφνοστεφής ακόμη μετά τη νίκη του στις εκλογές–, δήλωνε στο Bloomberg στις 25 Σεπτεμβρίου του 2019: «Στόχος μου είναι να κάνω την Ελλάδα το success story της Ευρωζώνης για τα επόμενα 3–4 χρόνια».

Οι αποδοκιμασίες του πλήθους τις οποίες εισέπραξε προσερχόμενος στη Μητρόπολη των Αθηνών, αλλά και στα Χανιά την επομένη, για την τελετή αποχαιρετισμού του Μίκη Θεοδωράκη, δεν είναι παρά η πρώτη δημόσια αποτίμηση της αποτυχίας του. Ως τέτοια όφειλε να την λάβει υπόψιν του και να πράξει αναλόγως, καταφεύγοντας σε όποια αποθέματα αυτογνωσίας διαθέτει(;), για να ανακόψει την αποδόμηση της κατασκευασμένης δημοφιλίας του, την επιταχυνόμενη φθορά του ίδιου και του μοντέλου διακυβέρνησης το οποίο εκπροσωπεί. Δεν το έκαμε.

Το αντίθετο. Επαναπαύτηκε για πολλοστή φορά στη συνδρομή της προπαγανδιστικής υπεροπλίας την οποία (ακόμη…) διαθέτει. Και μάλιστα σε χρόνο μηδέν. Εξερχόμενος από τη Μητρόπολη, υπό των κράτος των αποδοκιμασιών που του επιφυλάχτηκαν και εκεί.

Κοντοστάθηκε φεύγοντας, ο υπερφίαλος, ο πολιτικά αναλφάβητος, μπροστά στον γ.γ. του ΚΚΕ, για να χρεώσει σε αυτόν και στο κόμμα του το αυθόρμητο ξέσπασμα των πολλών: «Εσύ τους έφερες να με βρίζουν;» είπε, ο αμετροεπής, στον Δημήτρη Κουτσούμπα. Για να εισπράξει αυτοστιγμεί (προς μεγάλη, ομολογουμένως, αγαλλίαση του υπογράφοντος το παρόν) τη δέουσα απάντηση: «Τι ανοησίες είναι αυτές; Εγώ φταίω που σε βρίζει ο κόσμος;».

Τι κατάλαβε από το συμβάν ο Κυριάκος Μητσοτάκης; Πήγε στη Μητρόπολη περιμένοντας ότι θα δρέψει την πάνδημη επιδοκιμασία εμφανιζόμενος σαν ηγεμόνας υπεράνω πολιτικής και ιδεολογίας; Ίσως. Τόσο καταλαβαίνει από Ελλάδα.

Τι καταλάβαμε εμείς; Εμείς καταλάβαμε ότι ο αρχηγός του κυβερνώντος κόμματος έχει ξεκινήσει να τα κάνει θάλασσα (και) με την ήσσονα αντιπολίτευση. Αρχής γενομένης με τη Φώφη Γεννηματά, στην οποία απέδωσε προ ημερών στη Βουλή στοιχειώδη άγνοια, αναλαμβάνοντας ο ίδιος, ως άνδρας, να εξηγήσει στην αρχηγό του ΚΙΝΑΛ αυτά που, ως γυναίκα, δεν καταλαβαίνει.

Σε ό,τι αφορά στη μείζονα αντιπολίτευση, εκεί τα έχει κάνει θάλασσα πριν ακόμη γίνει πρωθυπουργός. Γιατί δεν εγκάλεσε για τις αποδοκιμασίες και τον Αλέξη Τσίπρα βγαίνοντας από τη Μητρόπολη; Αυτό ανατέθηκε, εκ των υστέρων, στον κυβερνητικό εκπρόσωπο και τη λίστα Πέτσα. Όπως – όπως.

Μπήκαμε, όπως αντιλαμβάνεστε, αισίως σε ένα άκρως ενδιαφέρον φθινόπωρο.