ΤΑ ΜΠΛΟΚΙΑ

Ειδήσεις και αναλύσεις από τη Λέσβο και την Ελλάδα με αριστερή ματιά!

Απόψεις Δεύτερο Θέμα

Κορονοϊός και Αριστερά

x-default

Σπύρος Γεωργάτος

Ο τίτλος είναι σουρεαλιστικός –το ξέρω. Αλλά ο κλοιός στενεύει. Σε σύγκριση με την Ιταλία, έχουμε προς το παρόν ένα πλεονέκτημα: η διασπορά του κορονοϊού είναι μικρότερη και οι απώλειες πολύ λιγότερες. Έχουμε όμως και δύο μεγάλα προβλήματα: διατηρούμε δομές προσφύγων και σωφρονιστικά Ιδρύματα που βρίσκονται σε άθλια κατάσταση˙ και η σύγχυση επιτείνεται από την αρρυθμία κυβέρνησης και φορέων.

Το εξώδικο των αστυνομικών Χίου, Λέσβου, Σάμου, Νότιας και Βόρειας Δωδεκανήσου τα λέει όλα. «Κύριοι», λέει στην κυβέρνηση, «έχουμε αρχίσει να αμφιβάλλουμε αν πέρα από τα γραφεία σας έχετε αντίληψη της θλιβερής κι απαράδεκτης, τόσο για τα ανθρώπινα δικαιώματα όσο και για την δημόσια υγεία, κατάστασης που επικρατεί στα νησιά μας». Από την άλλη πλευρά, από τις αστοχίες του ΕΟΔΥ έχουν πεθάνει ήδη τρεις άνθρωποι, μεταξύ των οποίων ο Μανώλης Αγιομυργιαννάκης από την Αμαλιάδα και ο 67χρονος στη Ζάκυνθο που είχε έρθει σε επαφή με άτομα από το ίδιο γκρουπ που ταξίδεψε στη Μέση Ανατολή και την Αίγυπτο.

Οι λοιμωξιολόγοι και η κυβέρνηση δεν φαίνεται να ανησυχούν για το τί μπορεί να προκύψει αν ο ιός διασπαρεί στις κλειστές κοινότητες των προσφύγων, των φυλακισμένων και των ηλικιωμένων που φιλοξενούνται σε γηροκομεία. Υποτιμώντας –ή αγνοώντας- τον εκθετικό νόμο που ακολουθεί η αναπαραγωγή των παθογόνων, δεν λογαριάζουν ότι λίγο απέχουμε από το να ξυπνήσουμε αύριο το πρωί με όσα κρούσματα έχει τώρα η Ιταλία. Μεγαλοσχήμων ειδικός βγήκε τις προάλλες στην τηλεόραση και είπε ότι η «πανδημία» είναι απλώς ένας τεχνικός όρος. Χωρίς συναίσθηση του τί συνεπάγεται μια πανδημία, όχι μόνο σε ό,τι αφορά διασπορά της, αλλά και χίλια δυο άλλα, όπως τη διαδικασία παρασκευής εμβολίων. Άλλοι «επαΐοντες» επεσήμαναν πρόσφατα ότι δεν χρειάζεται πλέον να γίνεται εργαστηριακή διάγνωση του κορονοϊού. Θεραπεία δεν υπάρχει, άρα ας κάνουμε οικονομία –κι υπομονή.  Όσοι τους μέλλει να πεθάνουν, πέθαναν. Στο χαρτί θα γράφει αιτία θανάτου άγνωστη. Πρόκειται για ένα επικίνδυνο μείγμα ημιμάθειας, ανικανότητας, αδιαφορίας και πολιτικαντισμού, που ανάλογό του δεν έχει γνωρίσει ο τόπος στην πρόσφατη ιστορία του. Θα την πληρώσουν οι γέροι, οι ανήμποροι, οι φτωχοί, οι πρόσφυγες. Είναι ο Καιάδας της μεταμοντέρνας εποχής.

Η αφασία και τα εκφυλιστικά φαινόμενα απλώνονται όμως και στα «δευτερεύοντα». Είπε το υπουργείο Παιδείας ότι θα ξεκινήσουν μαθήματα εξ αποστάσεως –πράγμα που το βλέπω δύσκολο για να υλοποιηθεί σε όλη την έκταση της εκπαίδευσης και οργανωμένα. Πριν αποσώσει τον λόγο της η υπουργός, εμφανίστηκαν αμέσως οι συντεχνίες, που ανησύχησαν μήπως αυτό είναι προοίμιο για τη μείωση του προσωπικού. Τί εξυπηρετεί όμως το να λες «όχι» στα μαθήματα μέσω διαδικτύου τη στιγμή που τα σχολεία έχουν κλείσει και τα παιδιά περιφέρονται νευρικά στα σπίτια τους;  Προτιμότερο, λένε μερικοί, να θεωρηθεί λήξαν το σχολικό έτος. Δηλαδή, το 2020 οι μαθητές θα μάθουν τα μισά, δεν πειράζει. Εκεί φτάσαμε.

Διαμαρτυρήθηκαν επίσης οι διευθυντές των σχολείων, γιατί θα πηγαίνουν σε μονάδες που δεν λειτουργούν. Λες και το σχολείο δεν πρέπει να συνεχίσει να υπάρχει ως μηχανισμός. Να ελέγχει, να ρυθμίζει, να κριτικάρει τα εξ αποστάσεως μαθήματα, να παρακολουθεί τί γίνεται στους μαθητές και να διατηρεί την ετοιμότητά του εν όψει της επανέναρξης της κανονικής λειτουργίας του. 

Τέλος, σιωπούν -ή υπεκφεύγουν- τα κόμματα και τα κομματικά στελέχη. Και καλά οι άλλοι, η Αριστερά; Χρήσιμη η συναίνεση, αλλά απαιτείται και τόλμη. Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ έχει πολύ ανεπτυγμένη την ικανότητα να ξεχωρίζει το κύριο από το δευτερεύον και να τολμά. Γιατί δεν παρεμβαίνει λοιπόν να πει χωρίς περιστροφές «τώρα, όλοι οι πρόσφυγες στην ενδοχώρα!», να ζητήσει τη σύγκληση του συμβουλίου των πολιτικών αρχηγών, τη δημιουργία διακομματικής επιτροπής για τη διαχείριση των προβλημάτων στην εκπαίδευση και την οικονομία, την επιστράτευση όλων των δυνάμεων και των δεξιοτήτων που έχει η κοινωνία;

Τί προβληματίζει το ΚΚΕ, που διεκδικεί την εκπροσώπηση των «κολασμένων» και τα δικαιώματα των κατατρεγμένων ανεξαρτήτως φύλου και φυλής; Μήπως ανοίξει ο ασκός του Αιόλου με τους πρόσφυγες και δεν έχει κάτι να πει; Σε τί οφείλεται η σιωπή του ΜΕΡΑ25, που διακρίνεται για τον κοσμοπολιτισμό του και διεκδικεί τον πρώτο λόγο στα καίρια; Μήπως ότι τώρα ασχολείται με το ζήτημα των απομαγνητοφωνημένων διαλόγων του Γιάνη Βαρουφάκη; Όλα αυτά είναι κάτω από τις απαιτήσεις της συγκυρίας και τις παραδόσεις μιας Αριστεράς, που κάποτε δεν μασούσε τα λόγια της κι έβαζε μπροστά τα στήθη.

Η πανδημία του κορονοϊού είναι Λυδία Λίθος. Δοκιμάζει την ανθρωπιά μας, την ευφυία μας, τη συλλογική μας ευθύνη. Όταν βγούμε με το καλό απ’ αυτή την περιπέτεια, αναπόφευκτα θα ξαναμετρηθούμε. Εύχομαι το μπόϊ ημών των αριστερών και υμών των προοδευτικών και υποψιασμένων να μην έχει κοντύνει.