ΤΑ ΜΠΛΟΚΙΑ

Ειδήσεις και αναλύσεις από τη Λέσβο και την Ελλάδα με αριστερή ματιά!

Απόψεις Δεύτερο Θέμα

Οι ναζί στη φυλακή, μα ο φασισμός είναι παντού

 

«Και τώρα, τι κάνουμε χωρίς ναζί;», σάρκαζε ένας γνωστός φασιστάκος των social media σε ανάρτησή του στο Twitter, με φόντο εκείνη τη φωτογραφία του χρυσαυγίτη Λαγού που καθόταν χαλαρός και… λάιτ σε πολυθρόνα της αίθουσας του Ελ. Βενιζέλος, με το εισιτήριο για Βρυξέλες στην τσέπη…

Ένας άλλος, συριζαίος χρήστης του Facebook αυτός, έκανε μαύρο χιούμορ με το ίδιο πρόσωπο, στο ίδιο θέμα: «πετάει – πετάει ο φασισμός!», σχολίαζε πάνω από τη  φωτογραφία με τον ίδιο χρυσαυγίτη, μέσα στο αεροπλάνο αυτή τη φορά, να «πετάει» Business Class, με προορισμό το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο.  

Οι δυό πολιτικά ετερόκλητοι σχολιαστές των social media, το πιθανότερο ασυνείδητα, συνέπιπταν στο συλλογισμό ότι η δίκη και η καταδίκη των νεοναζί και της εγκληματικής συμμορίας τους δεν είναι το τέλος της ιστορίας∙ ότι είναι  μια ακόμα σεκάνς στο αιματοβαμμένο θρίλερ ακραίου πολιτικού μίσους και τρόμου που ξεκινά μ’ εκείνη την «αγροίκα πιστολιά του Σεράγιεβο»…

Και έκτοτε συνεχίζεται με μια αλληλουχία εξαιρετικά ταπεινωτικών, για το ανθρώπινο είδος, γεγονότων: ο εθνικισμός, ο λαϊκισμός και η βία, βασικά χαρακτηριστικά του ναζισμού και του φασισμού, ευδοκιμούν στο ανθρώπινο σύμπαν, κάνοντας  την εποχή μας να μοιάζει με κοιμητήριο των σταθερών άξιών.

Οι θεσμοί της Δημοκρατίας, της Ισότητας, της Δικαιοσύνης βιάζονται συστηματικά, σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πολιτισμένου κόσμου, από φασιστικούς και ναζιστικούς θύλακες που εκκολάπτονται, φυτοζωούν και ευδοκιμούν εντός τους…          

Σ’ αυτό τον ζοφερό καμβά, με το φωτάκι που άναψε η Ελληνική Δικαιοσύνη (σ. σ: τη δίκαιη δίκη και καταδίκη των νεοναζί της Χρυσής Αυγής) να τρεμοσβήνει ήδη στις σελίδες της ιστορίας του Δικαίου, οι προβολείς πέφτουν σ’ εκείνα τα άγρυπνα λόγια του Αλέξη Τσίπρα που πέρασαν στα ψιλά: Οι νεοναζί είναι και επίσημα ένοχοι. Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι αθώοι όσοι τους ξέπλεναν τόσα χρόνια και σήμερα εμφανίζονται ως τιμητές.  

Λόγια που, δικαίως, μεταλλάχτηκαν στο περίφημο πρωτοσέλιδο της ΑΥΓΗΣ. Το οποίο, υπό τον τίτλο  «Δεν είναι αθώοι», έδειχνε τους Σαμαρά και Μητσοτάκη ως «αυτούς που τόσα χρόνια ξέπλεναν τους νεοναζί και σήμερα εμφανίζονται ως τιμητές». Προκαλώντας την εικοσιτετράωρη εκκωφαντική … μήνη πλυντηρίων τε και διαδικτυακών ή μη εξαρτημάτων τους κατά της ιστορικής εφημερίδας της Αριστεράς.

Μέχρι που εμφανίστηκε το τεκμήριο Α: κατά βεβαίωση του υπουργού Δικαιοσύνης της συγκυβέρνησης ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ,  Αντώνη Ρουπακιώτη, το 2013, με εντολή Σαμαρά, μπήκε stop στην προώθηση του αντιρατσιστικού νομοσχεδίου που ο ίδιος είχε επεξεργαστεί. Εντέλει, υπό την εποπτεία του διδύμου Μπαλτάκου – Σταμάτη , το νομοσχέδιο ψηφίστηκε το 2014, ενώ είχε δολοφονηθεί ο Παύλος Φύσσας.

Και το τεκμήριο Β: κατά βεβαίωση του συνηγόρου πολιτικής αγωγής Θανάση Καμπαγιάννη, το μοναδικό κόμμα που δεν προσήλθε στη διάρκεια της δίκης ήταν η Νέα Δημοκρατία. Ο κλητευθείς  Βασίλης Κικίλιας ήταν άφαντος και ξεγλίστρησε από την υποχρέωση προσέλευσης στο δικαστήριο.  

«Ό φασισμός μπορεί να διαθέτει, ανάλογα με τις περιστάσεις, τη λιγότερο ή περισσότερο πλατιά, τη λιγότερο ή περισσότερο τυφλή συμπαράσταση των κυρίαρχων τάξεων*» βεβαιώνουν οι ειδικοί πολιτικοί επιστήμονες: ωστόσο, δεν είναι άμεσο προϊόν τους, κυρίως τρέφεται από τον φόβο εκείνων πού κατέχουν λίγα και φοβούνται μήπως χάσουν…

 Εμείς οι πολίτες, οφείλουμε να θυμόμαστε ότι εκείνο που επιζεί από κάθε φασιστικό πείραμα είναι οι πιο αποτρόπαιες πλευρές του: η αστυνόμευση ολόκληρης της δημόσιας ζωής, η έμμεση αλλά συνεχής μετατροπή του ατόμου σε κατηγορούμενο, η μεθοδολογία της πολιτικής πλαστογραφίας. Σ ‘ αυτό το πεδίο, ο φασισμός δεν παύει να  μολύνει κάποιες απηυδισμένες από τη συνεχή αμφισβήτηση τους δημοκρατίες, που δεν απεχθάνονται να προμηθεύονται μεθόδους διακυβέρνησης από τη μαύρη αγορά της Ιστορίας.

Στην ελληνική περίπτωση, οι ναζί δολοφόνοι αντιμετωπίζουν ήδη τις συνέπειες των πράξεών τους. Εμείς όμως, όπως έγραψε ο Αλέξης Τσίπρας στο άρθρο του στην Εφημερίδα των Συντακτών, «πρέπει καθημερινά να αντιμετωπίζουμε τις αιτίες που τους έθρεψαν. Να μην επιτρέπουμε στο μίσος, τον ρατσισμό και τον φόβο να ορίζει τις ζωές μας.

»Και να μην ανεχόμαστε αυτά να γίνονται στα βουβά, το υπόβαθρο πάνω στο οποίο θα ξεδιπλώνουν την ατζέντα τους πολιτικοί καιροσκόποι και κάθε λογής δημοσιολογούντες για να αυξάνουν την πελατεία τους: η δημοκρατική ιστορία αυτού του τόπου είναι πολύ βαριά για να αφήσουμε τη λήθη να σβήσει τις αξίες που έβγαλαν την Ελλάδα από το γύψο».

*Ζωρζ Χανέιν, Φασισμός. (Μικρή Πολιτική Εγκυκλοπαίδεια)