ΤΑ ΜΠΛΟΚΙΑ

Ειδήσεις και αναλύσεις από τη Λέσβο και την Ελλάδα με αριστερή ματιά!

Απόψεις Δεύτερο Θέμα

Συγγνώμη, αλλά είμαι με τους άλλους

Η νέα προσφυγική κρίση, ολόιδια με την παλιά, έριξε τις μάσκες και φανέρωσε τον αληθινό μας εαυτό

Δεν πρόφτασα να αναρτήσω στο Twitter την προβοκατόρικη αλλά εύγλωττη αφίσα με το σύνθημα «Πρόσφυγες καλώς ήρθατε, ρατσιστές αντε γαμηθείτε», και ξέσπασαν οι επιθέσεις από τους αυτόκλητους υπερασπιστές της -κατά τους ίδιους- κοινής λογικής.

Και ας έχω μπλοκάρει εκατοντάδες από δαύτους. Σαν κατσαρίδες πολλαπλασιάζονται, τελευταία.

«Κύριε Νίκο, θεωρώ ότι δεν είναι ώρα για ιδεολογίες ή ιδεοληψίες», μου συνέστησε δημόσια ένας κατα τ’ άλλα ευγενής ακόλουθος του Σάββα Καλεντερίδη.

«Τα πράγματα είναι απλά», συνέχισε ο απρόσκλητος συμβουλάτορας. «Ή συμφωνείς με την πολιτική Ερντογάν, που εργαλειοποιεί τον ανθρώπινο πόνο και επομένως με τα αποτελέσματά της, ή  όχι. Μην γίνουμε οι χρήσιμοι ηλίθιοι, λόγω του ανθρωπισμού μας».

Όχι, κύριε, δεν είναι απλά τα πράγματα. Προτιμώ να είναι χρήσιμος ηλίθιος και ταυτόχρονα ανθρωπιστής πάρα άχρηστος απάνθρωπος όπως τόσοι και τόσοι στρατόκαυλοι κρυφοφασίστες, που πλημμύρισαν τα social media για να πολεμήσουν στο μιλητό.

Το άλλο που πήγα να γράψω προτιμώ τελικά να το καταθέσω εδώ, παρά να το αφήσω βορά στους βάρβαρους που υπερασπίζονται κάποιον ψευδεπίγραφο πατριωτισμό.

Εάν θεωρείτε πόλεμο και εισβολή αυτό που συμβαίνει με πρωταγωνιστές στο μέτωπο κακόμοιρους μετανάστες και πρόσφυγες, εγώ δεν είμαι μαζί σας. Είμαι με τους άλλους. Όποιοι και αν είναι η άλλοι.

Με αυτούς που κλωτσάνε μωρά, καθυβρίζουν εγκύους, μοιράζουν κωλοδάχτυλα βουτηγμένα στη χριστιανική αγάπη και απαιτούν τη βύθιση των φουσκωτών για να πνιγεί ο κοσμάκης, δεν θα συνταχθώ ποτέ.

Ούτε θα αντιληφθώ ποτέ την …κοινή λογική που υπαγορεύει αυτή την άθλια στάση.

Θέλαμε και Νόμπελ, πανάθεμά μας. Η νέα κρίση στο προσφυγικό, ολόιδια με την παλιά, έριξε στο πάτωμα τις μάσκες που επιδέξια φορούσαμε στο ροδαλό προσωπάκι μας.

Όχι μόνο τις εποχιακές αποκριάτικες και τις αντιγριππικές,αλλά κυρίως τις άλλες, τις καθημερινής χρήσης.

Αυτές που μας κάνουν να δείχνουμε άνθρωποι όταν τις φοράμε, ενώ κατά βάθος είμαστε κρυφοφασίστες, κρυφορατσιστές κυρ Παντελήδες.

Εάν ο Ερντογάν και κάθε Ερντογάν αποθρασύνθηκε και χρησιμοποιεί ως εργαλείο τους μετανάστες που σήμερα λέγονται Χασάν και Λεϊλά αλλά προχθές λέγονταν Γιώργος και Ελευθερία, δεν φταίει μονο ο ίδιος.

Φταίνε και οι ακοίμητοι Έλληνες ψηφοφόροι, που παρέδωσαν την εξουσία σε μια τόσο κρίσιμη καμπή της Ιστορίας σε αποδεδειγμένα ανίκανους πατριδοκάπηλους.

Σε μία παράταξη που έχει για ήρωα τον Κατσίφα και δεν ξέρει καμία καμία άλλη λύση πλην του κλομπ, του κράνους και, στην απόλυτη ανάγκη, του τανκ.

Ο Άδωνις δεν φταίει σε τίποτα που είναι Άδωνις και πολιτεύεται σαν Άδωνις.

Η «σοβαρή Χρυσή Αυγή» δεν μπορεί να μεταλλαχτεί σε τίποτε άλλο, παρά μόνο σε Χρυσή Αυγή, σοβαρή ή ασόβαρη.

Δεν φταίνε αυτοί, που έχουν μετατρέψει τη χώρα σε ξέφραγο μπουρδέλο, αλλά εσύ που τους παρέδωσες τα κλειδιά, για να την κάνουν κλειστό στρατόπεδο συγκέντρωσης.

Υπάρχουν πράγματι χρήσιμη ηλίθιοι σε αυτή την ιστορία, αλλά η χρησιμότητά τους εξαντλήθηκε στις κάλπες.

Οι τελευταίοι που ευθύνονται για το χάος στην από δω πλευρά των συνόρων είναι οι ίδιοι οι πρόσφυγες και μετανάστες.

Και οι προτελευταίοι, οι ξένοι δημοσιογράφοι και φωτορεπόρτερ που πασχίζουν να απαθανατίσουν τα άθλια κατορθώματα μας, ανεπηρέαστοι από τη νεοφιλελεύθερη λαίλαπα και αμέτοχοι στον ενδοτισμό των δικών μας μέσων «ενημέρωσης».

Στο δάσος του απόλυτου χάους, της δήθεν εισβολής και του τάχα πολέμου κυκλοφορούν λύκοι και πρόβατα.

Μοιράστε μόνοι σας τους ρόλους αλλά μη κάνετε καμιά μπαμπεσιά, στη μοιρασιά της τράπουλας. Αν προσφερθεί να σας βοηθήσει ο πνευματικός σας, να πιστέψετε το αντίθετο από ό,τι σας πει.

Στην τελευταία κατηγορία, των αθώων του αίματος αμνών, δεν ανήκουμε εμείς. Ιδίως όταν κρατάμε στυλιάρια και ρόπαλα. Ούτε βέβαια ο Ερντογάν και οι Ευρωπαίοι που σφυρίζουν αδιάφοροι.

Οι μοναδικοί που δικαιούνται από το τεκμήριο της αθωότητας είναι τα  θύματα. Τα «εργαλεία», που λέγαμε. Οι πνιγμένοι, στα ίδια νερά όπου κάποτε θαλασσοπνιγόταν ο παππούς σου.

Στα σύνορά μας, θαλάσσια και στεριανά, εκατοντάδες άνθρωποι παλεύουν καθημερινά να ξορκίσουν τον θάνατο, υπό τις ουρανομήκεις ιαχές νοικοκυραίων, που στο όνομα κάποιας κληροδοτημένης από πρόσφυγες Ελλάδας απαιτούν τον τουφεκισμό των προσφύγων.

Το πρίμο σεκόντο σε αυτό το αποτρόπαιο ρέκβιεμ το ψάλλουν ανερυθρίαστα οι υπουργοί και τα στελέχη της απερίγραπτης κυβέρνησης,

Στα διαλείμματα της γελοίας ισλαμοφοβίας, οι ίδιοι επιχειρούν ποτέ ρητά και πότε με υπονοούμενα να συνδέσουν το προσφυγικό ακόμα και την εξάπλωση του κορονοϊού.

Ο ιός αποδεδειγμένα ήρθε στην Ελλάδα από κυρίες της καλής κοινωνίας και των μιλανέζικων ντεφιλέ. Αλλά τα μικρόβια και η αλητεία δεν γνωρίζουν σύνορα.

Τα νώτα των κυβερνητικών υπερασπίζεται ως πραιτωριανή γραμμή άμυνας και επίθεσης η πάνοπλη αστυνομία, η οποία συμμετέχει ασύδοτη στο πογκρόμ, χωρίς να συλλαμβάνει κανέναν από τους παραβατικούς και παρακρατικούς τραμπούκους.

Στις περισσότερες περιπτώσεις, τους ενθαρρύνει κιόλας. Έξις, δευτέρα φύσις.  

Και τι να κάνουν δηλαδή τα όργανα της τάξης, να καθίσουν να ξαναφάνε ξύλο από τους ομογάλακτους; Ακροδεξιός να βαράει ακροδεξιό, που ξανακούστηκε στο πολιτισμένο κόσμο;

Οι επαγγελματίες πατριώτες διαμαρτύρονται διότι, λένε, «οι μετανάστες απειλούν να μας αλλοιώσουν τον πολιτισμό».

Θα μου επιτρέψουν να πεταχτώ μέχρι το άλλο άκρο της εξίσωσης και να ευχηθώ να συμβεί ακριβώς αυτό που οι ίδιοι ξορκίζουν.

Όσο πιο γρήγορα αλλοιωθεί αυτός ο απολίτιστος «μπολιτιζμός», της μισανθρωπίας και της σκατοψυχιάς, των προπηλακισμών και της ασυδοσίας, τόσο το καλύτερο για την Ελλάδα.

Για ό,τι, τελος πάντων, έχει απομείνει όρθιο, από αυτήν την Ελλάδα.

Πώς να αδικήσω τη μάνα μου, που εύχεται φωναχτά να ξαναζήσουμε σύντομα προσφυγιά -όπως έζησε πριν από 100 χρόνια η δική της μάνα-  μήπως και ξαναγίνουμε άνθρωποι;

Δεν έχω αυταπάτες, πάντως. Όλο και κάποιοι ξένοι θα βρεθούν πρόχειροι και σε αυτή την περίπτωση, για να εισπράξουν το ανάθεμα από τους Έλληνες ξεριζωμένους. 

Όλοι φταίμε, εκτός από την αφεντιά μας. Προχθές, χθες, σήμερα, αύριο, μεθαύριο. Κανόνας, διαχρονικά απαράβατος.

Να τελειώνουμε όμως σιγά-σιγά με τις ανοησίες, γιατί όπου να ‘ναι αρχίζει το ΝΒΑ. Ας ξεσκάσουμε λίγο, βρε αδερφέ. Φτάνει που μας χάλασαν οι πρόσφυγες το καρναβάλι, με τους ιούς που κουβάλησαν.

«Πνίξτε τον μαζί με τους άλλους, δεν φταίμε εμείς αν ήταν κουνέλα η μάνα του», είναι το σύνθημα που ετοιμάζουν οι εθνικά υπερήφανοι για να υποδεχθούν τον Γιάννη Αντετοκούνμπο, το ερχόμενο καλοκαίρι.

Τι, όχι; Είναι από τους καλούς μετανάστες αυτός; Συγχωρήστε με, τον είδα μαύρο και μπερδεύτηκα.