ΤΑ ΜΠΛΟΚΙΑ

Ειδήσεις και αναλύσεις από τη Λέσβο και την Ελλάδα με αριστερή ματιά!

Απόψεις Δεύτερο Θέμα

Το αντάρτικο της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ

Ξαφνικά έγινε μεγάλο θέμα: γιατί η Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ πήγε κάμπινγκ στον Γράμμο;

Το ερώτημα το έθεσε επιτακτικά σύσσωμη η λίστα Πέτσα, η οποία βγήκε από τα ρούχα της.

Και ξέρουμε πόσο άκαμπτη σε θέματα ηθικής, δημοκρατίας και ομαλότητας είναι η λίστα Πέτσα.

Το ερώτημα, φυσικά, είναι ρητορικό. Όσοι το έθεσαν γνωρίζουν ήδη την απάντηση: Η Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ επέλεξε να τιμήσει ιστορικά τον Δημοκρατικό Στρατό για να στείλει μήνυμα διχασμού.

Αρα η Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ τροφοδοτείται πολιτικά από τον διχασμό. Και άρα όλος ο σκληρός πυρήνας του ΣΥΡΙΖΑ -διότι εκεί ανήκει η Νεολαία του- επενδύει στον διχασμό.

Στο κέντρο αυτών των αντιλήψεων βρίσκεται μια παλιά δεξιά αντίληψη που τα τελευταία χρόνια την έχουν ξεθάψει και την περιφέρουν: ότι, από τη στιγμή που η Αριστερά έχασε τον Εμφύλιο, της κάνουν χάρη που την ανέχονται στο δημοκρατικό τόξο αλλά και αυτή δεν θα πρέπει να προκαλεί.

Και σε αυτά πλειοδοτούν μάλιστα κάτι Βορίδηδες, οι οποίοι προσχώρησαν στο δημοκρατικό τόξο τα τελευταία οκτώ χρόνια.

Τα λένε όμως και πολλοί άλλοι. Που αντιλαμβάνονται το 2015 και την περίοδο διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ ως νέο γύρο του Εμφυλίου.

Μόλις είδανε την Αριστερά μπροστά τους, έτοιμη να αμφισβητήσει τους συσχετισμούς δύναμης, θυμήθηκαν τους εμφύλιους.

Να πούμε εδώ ότι όλοι αυτοί δεν τραβάνε ζόρι με τον Γράμμο, που έγινε και πριν 70 χρόνια. Με τον ΣΥΡΙΖΑ τραβάνε ζόρι.

Και υπό την έννοια αυτή, όπου και να πήγαινε κάμπινγκ η Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ, κάτι θα έβρισκαν να γκρινιάξουν. Είτε πήγαινε στη Μύκονο, είτε πήγαινε στην Ικαρία, είτε πήγαινε στα Μάταλα, είτε στην Καλαμάτα και τον Πύργο Ηλείας.

Και επιπλέον δεν ανέχονται να κάνει η Αριστερά κινήσεις συμβολισμού. Να απευθύνεται δηλαδή στον κόσμο επικαλούμενη αξίες – οποιεσδήποτε αξίες. Είτε είναι η αλληλεγγύη, είτε είναι η δημοκρατία, είτε είναι ο αντιφασισμός, είτε είναι ο φόρος τιμής στην Ιστορία.

Γιατί το να επικαλείσαι αξίες είναι κίνηση για να χτίσεις μια σχέση αρχών και ανιδιοτέλειας με τον κόσμο. Και αυτό δεν θα το επιτρέψουν.

Έτσι, βρήκανε τον Γράμμο για να πουν: ορίστε, στον ΣΥΡΙΖΑ υποκρίνονται όταν λένε ότι είναι δημοκρατικό κόμμα που θέλει ομαλότητα.

Και συνεπώς το δικαίωμά του να θέλει να κερδίσει τις εκλογές και να κυβερνήσει τη χώρα δεν είναι δημοκρατικά νομιμοποιημένο.

Γιατί, γι’ αυτούς, αυτό που συνέβη το 2015 δεν ήταν δύο συνεχόμενες εκλογικές νίκες της Αριστεράς. Ήταν η εργαλειοποίηση του τυφλού μίσους και του διχασμού, με την οποία η Αριστερά προσπάθησε να καταλάβει την εξουσία.

Και άρα, αυτό που έγινε το 2015 δεν ήταν εναλλαγή κομμάτων σε μια δημοκρατία. Ήταν εκτροπή.

Όσοι επιχειρηματολογούν έτσι, ταυτίζουν τον ΣΥΡΙΖΑ με την εκτροπή και τον εαυτό τους με τη δημοκρατία.

Και καταλογίζουν στον ΣΥΡΙΖΑ διχασμό, ενώ οι ίδιοι σπέρνουν τον διχασμό καθημερινά και συστηματικά.

Κατά την άποψή τους, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι μεγάλο κόμμα καταχρηστικά. Δεν δικαιούται να βρίσκεται εκεί που βρίσκεται. Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να τιμωρηθεί για το 2015 και η αριστερή παρένθεση να κλείσει οριστικά και αμετάκλητα.

Επίσης ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει δικαίωμα να δηλώνει διαφορετικός από τους πολιτικούς του αντιπάλους. Πρέπει να συνθηκολογήσει, να παραδεχτεί ότι είναι ίδιος με αυτούς και έτσι να ακυρώσει πλήρως τον εαυτό του και να καταστεί εξ ολοκλήρου περιττός.

Βασικά, δεν αναγνωρίζουν στον ΣΥΡΙΖΑ το δικαίωμα να υπάρχει. Αλλά αυτό τους τρώει μέσα τους. Δεν μπορούν να το πούνε στα ίσια.

Οπότε πιάνονται από όπου βρουν. Τώρα, π.χ., πιάστηκαν από τη Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ και τον Γράμμο.

Η πραγματικότητα είναι ότι η Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ πήγε στον Γράμμο για δικούς της λόγους. Και όχι για να στείλει μήνυμα στον Πρετεντέρη, τον Πορτοσάλτε και τον Ψαριανό ότι έρχεται ο τρίτος γύρος.

Και πάρα πολύ καλά έκανε. Γιατί η μνήμη είναι στοιχείο της ταυτότητας του καθενός μας.

Και μόνο το ότι προκλήθηκαν τόσο λυσσαλέες αντιδράσεις, δικαιώνει την κίνηση της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ. Σιγά μην τους ζητήσουν την άδεια.

(Το ίδιο ισχύει, φυσικά, και γι’ αυτούς που το παίζουν νόμιμοι κληρονόμοι του Δημοκρατικού Στρατού…)