ΤΑ ΜΠΛΟΚΙΑ

Ειδήσεις και αναλύσεις από τη Λέσβο και την Ελλάδα με αριστερή ματιά!

Απόψεις Δεύτερο Θέμα

Το πρώτο, έμπρακτο, ρήγμα στην κυβερνητική πολιτική

 

 

Οι διαδηλώσεις της Πέμπτης στην Αθήνα και άλλες πόλεις θα ήταν λάθος να θεωρηθούν, απλώς, φοιτητικές, έστω δυναμικές, που δυσκολεύουν την κυβέρνηση να επιβάλει, αυταρχικά ασφαλώς, το νομοσχέδιό της για τα ΑΕΙ. Στις διαδηλώσεις, που ήταν μαζικές, καλά περιφρουρημένες – προετοιμασμένες όσο και αποφασισμένες, πήραν μέρος και πολίτες παρά την κινδυνολογία και τρομοκρατία που υπήρξε πριν. Το γεγονός, δε, ότι τις στήριξαν όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης τις καθιστούν σοβαρό πολιτικό γεγονός που διακόπτει τη σιγουριά της κυβέρνησης ότι μπορεί να αποφασίζει και να νομοθετεί όπως νομίζει. Η απόφαση, πολύ περισσότερο λόγω αδυναμίας, της αστυνομίας να μην αντιδράσει κατασταλτικά –προφανώς με κυβερνητική εντολή– επισφραγίζει την «ήττα στα σημεία» της κυβέρνησης. Είναι ένα θετικό παράδειγμα που θα χρειαστεί το επόμενο, μακρύ, διάστημα, όταν τον λόγο θα έχει «ο δρόμος».

Εν τω μεταξύ, όλα έδειχναν, όταν γραφόταν αυτό το σημείωμα, ότι οι προτάσεις των λοιμωξιολόγων θα ήταν να μπει και η Αττική στο κόκκινο όπως και άλλες περιοχές. Η κυβέρνηση ήταν υποχρεωμένη να το δεχθεί και ήδη προετοίμαζε τη δικαιολογία και την επίρριψη ευθύνης: η αντιπολίτευση φταίει, αυτή έχει την ευθύνη –ξανά ο ΣΥΡΙΖΑ στον πάγκο– διότι παρακινεί τις διαδηλώσεις και έτσι πολλαπλασιάζει τα κρούσματα. «Εφόσον επιλέγει εν μέσω πανδημίας να ανοίγει θέματα που προκαλούν εντάσεις, θα πρέπει να τις ανεχθεί κιόλας», σημείωσε και πολύ σωστά ο Δημήτρης Τζανακόπουλος, γραμματέας του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ που συμμετείχε στη διαδήλωση της Αθήνας. «Η μάχη απέναντι στην κυβέρνηση είναι και μάχη δημοκρατίας», πρόσθεσε.

Ανατροπή σχεδίων

Αλλά στο κόκκινο η Αττική εκ νέου δεν είναι κάτι απλό. Αναστέλλει ή και ανατρέπει ολόκληρο τον κυβερνητικό σχεδιασμό για βαθμιαία μετάβαση σε κάποια κανονικότητα. Το πλήγμα στην οικονομική δραστηριότητα είναι μεγάλο, ενώ μας εισάγει ταυτόχρονα στο αποκαλούμενο «τρίτο κύμα» πανδημίας. Πόσο σφοδρό αναμένεται να είναι αυτό; Οι ειδικοί, που θεωρούν σίγουρο τον ερχομό του, θεωρούν ότι θα εξαρτηθεί από τη διάδοση των μεταλλάξεων του ιού, την κατάσταση του ΕΣΥ, την έως τώρα χαλάρωση ή όχι των μέτρων και βεβαίως την πρόοδο του εμβολιασμού. Δεν είναι δύσκολη η πρόβλεψη για την Ελλάδα καθώς όλοι αυτοί οι παράγοντες είναι πιο ενεργοί επιβαρυντικά και εδώ η ευθύνη είναι της κυβέρνησης.

Επομένως, το ρίσκο αντί να περιοριστούν να ανοίξουν κι άλλες δραστηριότητες είναι μεγάλο. Όπως βέβαια και η πολιτική ευθύνη της κυβέρνησης γι’ αυτή την, κατά τα άλλα, υποχρεωτική απόφαση. Η κύρια αιτία αυτής της κυβερνητικής υστέρησης –αν εξαιρέσουμε κάποιες επιπόλαιες αποφάσεις για καθαρά λαϊκιστικούς λόγους– είναι η αντίληψη της κυβέρνησης που την οδηγεί στο να προτάσσει την οικονομία έναντι της υγείας και συγχρόνως να αποφεύγει να ενισχύσει μόνιμα απαραίτητους μηχανισμούς απόκρουσης του κορονοϊού.

Η έως τώρα πρόοδος του εμβολιασμού είναι τραγική. Έχει ανατραπεί πλήρως το σχέδιο εμβολιασμού που είχε εξαγγείλει η κυβέρνηση. Αλλά αυτό είναι μείζον πολιτικό στοιχείο διότι με αυτό το δεδομένο η κυβέρνηση σχεδίαζε τις πολιτικές εξελίξεις. Στη συνέντευξη του Άγγελου Σεριάτου στις σελίδες 6-7 αναλύεται αυτό το ζήτημα, επαρκώς. Να προσθέσουμε, όμως, εδώ ότι αυτή η υστέρηση επηρεάζει την οικονομία και ειδικότερα την τουριστική δραστηριότητα η οποία, μοιραία, θα καθυστερήσει. Είναι ένας ακόμη λόγος που δυσκολεύει τον Κ. Μητσοτάκη να βρει ασφαλές παράθυρο, τους επόμενους μήνες, να προσφύγει στις εκλογές. Δεν είναι εύκολο να αποφασιστεί κάτι τέτοιο μόνο με δημοσκοπική υπεροχή.

Το ζήτημα των πατέντων

Τα εμβόλια, όμως, έφεραν στο προσκήνιο και άλλα πολλά και σοβαρότερα θέματα: τη λειτουργία της ΕΕ και την αποτελεσματικότητά της ως ενιαίας οντότητας, το ρόλο της φαρμακοβιομηχανίας, το ρόλο της πατέντας σε σχέση με την κυκλοφορία των φαρμάκων, τις πρωτοβουλίες –που δεν πήρε– της κυβέρνησης για να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα που ανέκυψαν. Το ρεπορτάζ του Κώστα Αργυρού στη σελ.19 περιγράφει και σχολιάζει τι έγινε στην ΕΕ, ενώ ο καθηγητής κ. Σαρηγιάννης (σελ. 20-21) παρουσιάζει το υγειονομικό μας ζήτημα αυτή τη στιγμή. Εδώ θα σημειώσουμε την πολιτική πλευρά του ζητήματος. Ο πρωθυπουργός διέπραξε δυο, τουλάχιστον, λάθη και κάποιες παραλείψεις. Πρώτον λοιδόρησε την πρωτοβουλία του Αλέξη Τσίπρα να τεθεί ζήτημα πατέντων. Σήμερα, το θέτουν οι πάντες, σχεδόν. Ο Κ. Μητσοτάκης αφού είπε ότι είναι ικανοποιημένος από τις 220.000 εμβολιασμούς αρκέστηκε να πει «χαίρομαι διότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εισάκουσε τις παροτρύνσεις πολλών αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων και διαπραγματεύεται πια πιο αποφασιστικά, πιο αυστηρά, πιο σκληρά, με τις μεγάλες εταιρείες παραγωγής εμβολίων».

Αντίθετα, ο Αλέξης Τσίπρας με άρθρο του στο Politico σημειώνει ότι «η ΕΕ πρέπει επειγόντως να επανεξετάσει την προσέγγισή της. Ήδη, ορισμένες χώρες της ΕΕ προσπαθούν να αποκτήσουν εμβόλια σε εθνικό επίπεδο, παραβιάζοντας τις δεσμεύσεις τους. Βρισκόμαστε, σε ένα σημείο όπου το πιο αναγκαίο και πολύτιμο προϊόν στον κόσμο –του οποίου η έρευνα και ανάπτυξη χρηματοδοτήθηκε σε μεγάλο βαθμό από τους Ευρωπαίους φορολογούμενους– δεν μπορεί να διανεμηθεί όσο το δυνατόν ευρύτερα λόγω των εταιρικών προτεραιοτήτων».

Μπροστά μας ξανά η αγορά

Στην αντίστοιχη συζήτηση στη Βουλή το θέμα τέθηκε με μεγαλύτερη οξύτητα. Ο Ανδρέας Ξανθός σημείωσε ότι «στην καλύτερη περίπτωση, δηλαδή εάν οι εταιρείες δεν εκβιάζουν τα κράτη, τότε αυτή τη στιγμή η αγορά αδυνατεί να ανταποκριθεί στην αυξημένη ζήτηση της περιόδου». Ξανά, λοιπόν, η αγορά μπροστά μας, απέναντι στο δημόσιο συμφέρον, τη ζωή μας. «Έχουμε σύγκρουση δύο δικαιωμάτων, του δικαιώματος της φαρμακοβιομηχανίας στα υπερκέρδη και τους δικαιώματος των ανθρώπων στη ζωή, στη φροντίδα, στο εμβόλιο».

Άσκησε κριτική στον πρωθυπουργό που δεν στήριξε την πρωτοβουλία «για άρση των προνομίων, των περιορισμών που δημιουργεί το καθεστώς της πατέντας ώστε να αυξηθεί η δυνατότητα παραγωγής εμβολίων, ώστε να διασφαλιστεί η προσφορά τους σε όλο τον κόσμο» που ήταν πρόταση της ευρωομάδας της Αριστεράς, που υπερψήφισαν και βουλευτές του ΕΛΚ. Άνοιξε, όμως, ζήτημα «πιστοποιητικού εμβολιασμού» χωρίς καμία προηγούμενη διαβούλευση με την επιστημονική κοινότητα, την Εθνική Επιτροπή Εμβολιασμών ή την Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής. Τη στιγμή μάλιστα που έχει εμβολιαστεί μόνο το 2% του πληθυσμού! «Είναι άλλο πράγμα το ψηφιακό διαβατήριο, σαν μία κάρτα υγείας που θα διευκολύνει την ινχηλάτηση και άλλο πράγμα να προωθείται η ιδέα ενός εγγράφου διαφοροποίησης των ανθρώπων, αφύπνισης αντιεμβολιαστικών αντανακλαστικών και επιστημονικού ανορθολογισμού, που εσφαλμένα υποθέτει ότι οι εμβολιασμένοι δεν μεταδίδουν».