ΤΑ ΜΠΛΟΚΙΑ

Ειδήσεις και αναλύσεις από τη Λέσβο και την Ελλάδα με αριστερή ματιά!

Απόψεις Δεύτερο Θέμα

Για την πολιτική ψευδολογία τους

Oσοι υποστηρίζουν με μανία και αυταπάρνηση την κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη δεν το κάνουν λόγω ιδεολογίας ή πίστης ξέρω γω σε φιλελεύθερες αρχές και αξίες αλλά λόγω, κυρίως, ωφελιμισμού και μίσους ταυτόχρονα προς μια Αριστερά την οποία ούτε καν γνωρίζουν. Μιλάω για τους τηλεοπτικούς δημοσιογράφους καθώς και πρώην αριστερούς, που κάποια στιγμή θαμπώθηκαν από τα καλούδια της εξουσίας και αποφάσισαν να τα γευτούν –και, ως γνωστόν, ο νεοπροσήλυτος είναι από τους πιο φανατικούς ανθρώπους στον κόσμο.

Ενώ καθίσταται φανερό ποιοι ακριβώς είναι οι πολιτικοί της Δεξιάς και ποιες πραγματικά είναι οι «αρχές» τους και οι «αξίες» τους, αυτοί επιμένουν ότι για όλα αυτά φταίει το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Αρνούνται, λ.χ., να αποδεχτούν ότι τα κυβερνητικά στελέχη μετέρχονται μέσα αντίθετα με την υγιή πολιτική ανταγωνιστικότητα και σκορπίζουν άνετα λεφτά με τη σέσουλα για να χειραγωγήσουν το πόπολο και να αντιστρέψουν έτσι το κλίμα [το παιγνίδι] ώστε να κερδίσουν τις εκλογές. Α, πα, πα, σκούζουν, δεν είναι αυτή η φιλοσοφία και η πολιτική της Δεξιάς, ενώ γνωρίζουν πολύ καλά ότι αυτή είναι η μόνη πολιτική, η εξαχρείωση με άλλα λόγια των συνειδήσεων και πριν από αυτό ο ευτελισμός και ο εκφυλισμός της πολιτικής τέχνης [εάν υπάρχει ακόμη η τελευταία].

Μάλλον όμως η πολιτική τέχνη έχει αμετάκλητα αντικατασταθεί από την τέχνη της πολιτικής ψευδολογίας, από τα αληθή ψεύδη του ηγεμόνα και των κολαούζων του. Κάπου είδα φευγαλέα ότι σε ένα δημοτικό συμβούλιο πέρασε μια πρόταση με πλειοψηφία εννέα έναντι είκοσι πέντε! Ενας καψερός από το συμβούλιο τράβαγε τα μαλλιά του. «Θα μας τρελάνετε, βρε αθεόφοβοι; Τι μαθηματικά μάθαμε στο σχολείο;». Και όμως, ουδείς εισαγγελέας έδειξε ζήλο [μια ευαισθησία βρε αδελφέ] να παρέμβει και να πράξει τα δέοντα.

Δεν λέμε ότι η Δεξιά κατέχει αποκλειστικά το μονοπώλιο του ψεύδους ή ότι η Αριστερά το μονοπώλιο του συναισθήματος και της αρετής, αλλά κάπου στην πορεία αυτά συγχέονται και απομένει στους πολίτες να χωρίσουν την ήρα από το στάρι –κομμάτι δύσκολο σε μια λειτουργούσα έστω με λανθάνοντα τρόπο δημοκρατία, αλλά σήμερα, με όσα συμβαίνουν είναι ευκολότερο να αντιληφθεί κάποιος το μέγεθος του ψεύδους της Δεξιάς παράταξης. Καλό θα ήταν οι πολιτικοί μας να ρίξουν μια ματιά στο βιβλίο «Η τέχνη της πολιτικής ψευδολογίας», που αποδίδεται στον Τζόναθαν Σουίφτ, γραμμένο κατά τον 17ο αιώνα! Πολλά θα ωφελούνταν –αλλά και αυτό μάταιο φαντάζει.

Αρκετά πλανεύτηκαν όσοι επηρεάστηκαν από τα φιλελεύθερα μαγνάδια –καιρός να αρχίζουν να βλέπουν τουλάχιστον, αλλά και να σκέφτονται, νιώθοντας και την ασφυκτική οικονομική πίεση, που τους οδηγεί μαθηματικά στην ανέχεια και την αδυναμία να αντεπεξέλθουν στις ανάγκες της ζωής.

Δεν ξέρω αν έχουν αλλάξει πολλά από τον 17ο αιώνα, αν «οι άνθρωποι είναι τόσο απλοϊκοί και υπείκουν τόσο πολύ στις εκάστοτε ανάγκες, ώστε εκείνος που εξαπατά βρίσκει πάντα ανθρώπους που αφήνονται να εξαπατηθούν».